Van de wereld weer terug in de fietswereld

Van de wereld weer terug in de fietswereld

Een ijzersterke roeifietsconditie wil niet zeggen dat je voor altijd gezond blijft. Ondanks mijn vele winterritjes op de roets, werd ik half maart geveld door de zwaarste griep ooit. Na twee weken écht helemaal ‘van de wereld’ te zijn, ben ik gelukkig weer uit het dal omhoog gekrabbeld.  En dankzij een bezoek aan de ‘Wereldfietsbeurs’, ben ik weer helemaal terug in de wereld van de levensgenieters! Het bezoeken van beurzen hoort normaal niet tot mijn favoriete hobby’s: veel te veel mensen in een kleine ruimte. Een uitzondering op deze regel was een bezoek aan de fiets- en wandelbeurs 2015 en de Wereldfietsbeurs van 2016 en 2017 Absoluut hoogtepunt was zondag, toen ik voor de derde keer naar de Wereldfietsbeurs ging. Dankzij vriend...

Lummelen en luieren in Duitsland

Lummelen en luieren in Duitsland

In een piepklein plaatsje in Ostfriesland zijn onze vrienden Ad en Jeanet uit Schagen tien jaar terug neergestreken. Ze zijn nu op trektocht door Schotland en hun boerderij staat leeg. ‘Willen jullie een tijdje op ons huis passen?’ Nou dat willen we wel! De plek is al heel wat keren door ons verkend, maar altijd met mooi weer. Eerst even ouwe-koeien-uit-de-sloot-halen: Ik ken Jeanet Milius van de tijd dat ze bij drukkerij van Ketel werkte. Mijn vader werkte er ook en met personeelsfeesten hadden mijn ouders de grootste lol met Ad en Jeanet. Dat was in de jaren negentig, het kon niet op in de economie. Ik zat in hetzelfde krantenwereldje, logisch dat als ik Jeanet spreek het altijd gaat over ‘die goeie ouwe krantentijd’. Brigit heeft Ad en...

Het rusteloze leven van Ingmar

Het rusteloze leven van Ingmar

Mensen die niet de doorsnee paden bewandelen. Ingmar Zondervan is zo iemand! Met hem ben ik veel op avontuur geweest. Deze week ging hij op reis naar Spanje en komt over zes weken weer terug met een schat aan ervaringen. Hoe zou het hem vergaan? Dinsdag kon ik gelukkig nog net afscheid van hem nemen. ‘Tijd speelt geen rol’, dus op z’n Ingmar’s was hij ‘s middags nog aan het inpakken. In het weekend had hij nog een Renault Clio met LPG gekocht. Iets ruimer dan z’n Suzuki Alto, voordeliger in de brandstof en hopelijk wat betrouwbaarder? De Clio stond afgeladen op het erf in Tuitjenhorn. In de laadbak zaten z’n kampeerspullen, maar ook de Tipi tent met massagetafel. Zijn doel is om naar de pelgrimsroute van Santiago de...

Rennie gaat koppie onder

Rennie gaat koppie onder

Zwemmen in zee. Het zou dinsdag m’n eerste keer van het jaar moeten zijn. Helaas bleef m’n zwembroek thuis liggen. M’n zus Rennie (net zo’n zee-zwem-fanaat) greep wél haar kans en ging koppie onder. Was het 29 augustus de laatste mooie zomerdag of krijgen we in september/oktober nog een toetje? Ieder geval moet je de kans pakken als je hem krijg. Net bekomen van het vakantieweekje met Brigit, roets ik dinsdag als een haas er vandoor. Iets te snel, want m’n zwembroek en bril bleven per abuis thuis liggen. Eerst had ik met Ingmar afgesproken in de ‘Buitentuin’ van Eenigenburg, waar we aan de composthoop hebben gewerkt. ‘De natuur is niet netjes’ aldus Ingmar, maar dankzij de zeis van Jaap hebben we de...

Boeren, burgers en buitentuinders

Boeren, burgers en buitentuinders

Wroeten in de Eenigenburgse kleigrond die snakt naar een druppeltje water. Op de donderdagochtend help ik bij de gemeenschapstuin ‘De Buitentuin’. Kan eigenlijk helemaal niet, want ik kom om in het vrijwilligerswerk. Maar ja, het is er zo gezellig om samen te tuinieren, ondanks dat Eenigenburg op een uurtje fietsen ligt…. Met Hemelvaartsdag kwam de uitnodiging binnen om niet te werken, maar samen ‘een bakkie & happie’ te doen. Een kennismaking met de burgers, degene die actief zijn op de tuin en de boeren, dus de grondeigenaren waar ‘De Buitentuin’ zich op bevindt. Die burgers had ik na vier keer helpen al een beetje leren kennen: Ingmar & Marieke die er samen met een groepje erg aardige mensen aan het...

Vluchtelingencrisis, wat kan je er zelf aan doen?

Vluchtelingencrisis, wat kan je er zelf aan doen?

Je ziet het op tv, leest het in de krant, maar hier in de Noordkop merken we eigenlijk niet veel van het vluchtelingenleed. Bij de Michaëlshof klus ik samen met een sympathieke Syriër, waardoor je van dichtbij merk hoe moeilijk het leven van een vluchteling is. Twee jaar terug hielp ik m’n dochter Marijke met de hereniging van een Syrisch gezin. In mei 2015 kwam ik voor het eerst in aanraking met het vluchtingenleed. Mijn dochter Marijke had op haar vakantie in Jordanië een Syrische vrouw ontmoet, waarvan haar man naar Nederland was gevlucht. Ik assisteerde haar met de hereniging van het gezin. Met het ingezamelde geld, kochten we spullen bij de kringloopwinkel, waarmee we een huis hielpen inrichten. Van het voorjaar meldde zich bij de Michaëlshof een...