Update 6 (slot) Roetsen en Belgisch bier, beide erg lekker!

Update 6 (slot) Roetsen en Belgisch bier, beide erg lekker!

De laatste week werd een makkie: het Franse Maasdal en in België de fietspaden over de oude spoorlijnen. Met als toetje de ontmoeting met Ingmar bij Mol (waar het Belgisch bier rijkelijk vloeide), waarna we in twee dagen met z’n drieën naar huis reden. Het was vooral vlak of glooiend terrein, waardoor we gemakkelijk dagelijks de honderd kilometer reden. Op dinsdag staan we op een camping in Profondeville, 10 km. onder Namen. We zitten in België en vanavond is de halve finale Frankrijk-België. Het hele dorp is uitgelopen om de wedstrijd op grootscherm te zien. Wij nuchtere Hollanders zijn erbij en zien de Belgen met 1-0 verliezen. Woensdag hebben we contact met Ingmar. Die is maandag vanaf station Weert België ingereden . Hij vindt de Belgische wegen maar...

[update 5] Gids Alco brengt me naar het Noorden

[update 5] Gids Alco brengt me naar het Noorden

Vier dagen roetsen, pakweg 400 km. kriskras door het Franse platteland en geen enkel keertje fout rijden. Dankzij de GPS van Alco Looije rijden we als een speer terug naar huis.     Van alle dagen heet weer, tot nu toe 1 dagje in de regen gereden: donderdag langs het Canal du Nivernais. Eigenlijk wel lekker om even af te koelen van die bloedhitte. Net wanneer we bij de Clerc inkopen doen, heb ik m’n 8e lekke band, dit keer weer de achterband. Op het eind van de dag klaart het op en rijden het stadje Ligny de Chatel in. De dagen er na scheen de zon weer volop. Wat een heerlijkheid is het om achter Alco te tuffen en niet te letten of we goed rijden. Zijn GPS weet feilloos de leukste stille weggetjes te vinden, terwijl ik lekker om me heen kijk. Ik verbaas me...

[update 4] Honderd keer doodgegaan, maar genoten!

[update 4] Honderd keer doodgegaan, maar genoten!

Tussen nu en toen, het lijkt een eeuw, maar zijn slechts zes dagen. Dat heb je van alles beleefd in een heel korte tijd. Momenten van verschrikkelijk afzien en tegenslag en momenten van genieten tot in je tenen. Waar zal ik eens beginnen? De camping Les Busserolles kwam ik niet zomaar weg. Van eigenaar Wim kreeg ik ‘s morgens nog een historische rondleiding. Zijn huis stamde uit 1920, maar de helft van de oude boerderij (nu zomerwoning) uit 15e eeuw en de andere helft uit de 12e eeuw. Ook liet hij me nog even de Romeinse weg zien, die nu een simpel bospad was geworden. Tjonge, wat heeft de Wim de boel mooi gerestaureerd! Na het afscheid vertrok ik om 8.30 uur voor, wat ik dacht, een makkelijk ritje. Toen m’n achterband lek raakte halverwege was er nog...

[update 3] Luieren, lezen en lummelen

[update 3] Luieren, lezen en lummelen

De boog kan niet altijd gespannen zijn. Na in zeven dagen pakweg 700 km. te hebben geroetst, vond ik het wel even welletjes. Het ouwe lijf krijgt een rustdag, bij Atie en Wim die een paradijselijke runnen.     Dankzij het Groene Boekje heb ik hun adres gevonden, zie www.lesbusseroles.eu in het dorpje Buxieres-les-Mines. Het ritje vanuit Nevers ging lekker. Van de eerste 30 km. had ik geen kaart, gelukkig is Google Maps er. Om 12 uur reed ik bij St.Pierre le Moutier de kaart in en vond gelijk een supermarkt. Tja, soms zit het mee. Even eten en twee liter vruchtendrank tanken, want het is pufheet.   Les Busseroles was flink zoeken, want in het dorpje hadden ze nog nooit van het adres gehoord. Gelukkig wel bij de bijna verlaten camping-municipal. Daar wist een...

[update 2] Soms zit het mee, soms niet

[update 2] Soms zit het mee, soms niet

Gelukkig, komt er even een eind aan de jubelverhalen van Cor-op-pad. Steeds dat mooie weer, leuke ontmoetingen, eindelijk weer eens lekkere tegenslag: 5 lekke banden op 1 dag, in de zinderende hitte.   Maar voor me dat overkwam, had ik eerst nog een relaxte zondag. Met een echtpaar die in een de Waard Albatros zat, heb ik ‘s morgens leuk gepraat en daarna heb ik op m’n dooie akkertje de prachtige camping van Ervy-le-Chatel verlaten. Het werd een rit van 100 km. naar Vezelay. Een stadje dat je niet mag missen volgens het routeboekje. ‘s Avonds rij ik zonder bagage het stadje in met de stijle weggetjes. Eigenlijk op zoek naar een eettentje. In een winkeltje scoor ik een koud blikje bier en besluit toch de Hak linzen/bonen te gaan opsmikkelen (want...

[update 1] Het kan mij niet wild genoeg

[update 1] Het kan mij niet wild genoeg

Vijf dagen op pad en de stand is 3-2 in het nadeel van het wilde kamperen. En dan ook nog eens alle dagen zon en windje in de rug. Worden dat de komende vier weken weer bejaardenritjes of gaat er nog echt gebikkeld worden?   Toch waren die eerste drie dagen door de Ardennen geen makkies. Dinsdag was het klimmetje bij Limbourg mij al te gortig, dus lopen naast die roets. Even verder pak ik de eerste plek in het wild: een stil bos. Die stilte werd verstoord toen ‘s avonds een groep van zo’n tien joggers langs m’n tent liepen. Woensdag is het bloedheet weer. Met 90 km. op de teller pak ik de mooie camping ‘Moulin de Bistain’ aan de Ourthe. Eigenlijk is het restaurant gesloten, maar de campingbaas maakt voor mij een bord spaghetti...

Brigit slaat door

Brigit slaat door

Een weekend dat in het teken van de muziek staat. Logisch als je met Brigit op pad gaat. Drie optredens in één weekend bij twee verschillende groepen, een pittige kluif. Maar voor het eerst bij ‘Paddy’s Passion’ zingen op het festival Garderen Slaat Door, lukt dat? Gelukkig, ze slaat zich er héél goed door! Toen Bert Hobo belde ‘kan je bij ons invallen, we missen een zangeres’, twijfelde Brigit maar heel even. ‘Veel te leuk!’ Ondanks dat ze zondag moest optreden met ‘Three of Us’. Als opwarmertje speelde Paddy’s op vrijdagavond een huiskamer concert. Dus ‘s middags in de achtertuin van Bert werd even snel geoefend en de setlist gemaakt. Naast Bert (zang/accordeon/trekzak), was ook Harry...