Waardig afscheidsfeest van idealist Michaël

Waardig afscheidsfeest van idealist Michaël

Je weet dat je spoedig komt te overlijden, maar in levende lijve wil je nog al je dierbaren een keer ontmoeten. Dus hou je een ‘afscheidsfeest’. Michaël Schouwenaar van de Michaëlshof deed het zaterdag, ik mocht het mee-organiseren en het werd één van mijn ‘meest bijzondere feesten’ ooit! ‘Nu ik weg ben schijnt het helemaal in elkaar te storten’. Gelukkig kon Michaël er luchtig over zijn, tijdens zijn speeches. ‘Je hoef hier niet naar een depressief, verdrietig, stervend mannetje te kijken, want ik ben intens dankbaar dat jullie hier zijn…’. De gezondheid van Michaël was de laatste weken hard achteruit gegaan. ‘Zou het wel door kunnen gaan?’ Het werd veel overleggen met de kinderen Camiel en Roos,...

De dood, hij achtervolgt me

De dood, hij achtervolgt me

Niet al te leuk, die vallende blaadjes. Maar als de dood om de hoek komt kijken, dan is het oppassen geblazen. Deze maand heb ik helaas opvallend veel met de dood te maken. Soms mooi, soms beroerd. Even uitleggen… Jubelend vertelde ik in september aan mijn vrienden: ‘Ik heb een betaalde baan!’ Het werk in de uitvaartbranche bleek een kort avontuur. Emotioneel had ik weinig moeite om met de dood om te gaan. Het goed rijden in de rouwwagen, was helaas de belemmering om de maand proeftijd verlengd te krijgen. Ongeveer gelijktijdig (wat is toeval) kreeg ik van Ingmar de film ‘Departures’ te leen. Eerder was ik al door Ed getipt om deze fantastische Japanse film te zien, die over een cellist gaat die z’n baan kwijtraakt. Ook hij...

Oudewater op mijn pad

Oudewater op mijn pad

Zit ik zondagmiddag voorin de kerk tussen twee erg leuke dames (Els en Erica). Zingt een nog leukerder dame (Hilde) het lied: ‘kom jij ooit weer op mijn pad…’  Je begrijpt het: een topdag om niet snel te vergeten! Deze dag op pad was met Brigit en haar muziekvrienden van Three of Us. We gingen op herhaling van wat we in het voorjaar van 2016 meemaakte. Toen organiseerde Three of Us in Oudesluis het festival, zie mijn blogbericht. Nu was Seyl & Treyl aan de beurt om in Oudewater hetzelfde te doen. Ook nu weer in een pittoresk kerkje. Voorin in het kerkbankje, de beste plek om te genieten en filmpjes te maken.  Het weerzien van Brigit haar vrienden is als vanouds met een hoog knuffelgehalte. Daarom even de boel recht te trekken: op de foto...

Michaëlshof: een zinkend schip of een nieuw begin?

Michaëlshof: een zinkend schip of een nieuw begin?

Deze aanhef gebruikte Maartje (bewoonster van de Michaëlshof) in haar noodkreet. Zaterdag was ik op ziekenbezoek bij eigenaar Michaël Schouwenaar van de Michaëlshof en hadden met het bestuur overleg over de onzekere toekomst van dit paradijsje op Wieringen. Het staat vast dat er een koper wordt gezocht van de Michaëlshof, het liefst een partij met overeenkomstige idealen als Michael en de stichting. Maar wat gebeurd er met de bewoners René, Maartje en Yoka en de tuinvrijwilligers en anderen bezoekers? Hopelijk wordt er een koper gevonden, die het prachtige plekje in ere houdt en met de bestaande mensen gaat samenwerken. De dag ervoor beleefde ik (zoals zo vaak) een heerlijke dag op de Michaëlshof. Het was de eerste vrijdag van de maand, dus themadag. Dit keer...

Dochter Astrid: ons toetje is geslaagd!

Dochter Astrid:                               ons toetje is geslaagd!

Je hebt al twee mooie dochters en dan krijg je zomaar als toetje er nog eentje bij. Dat overkwam ons met Astrid. Arme Cor nog een vrouw in dat huishouden van de Zwaagjes. Nu 22 jaar later heeft ze d’r HBO diploma op zak en wij trotse ouders waren erbij. Van zo’n diplomering maken we natuurlijk een feestje, want hoe vaak komen wij dorpelingen nu in de grote stad Amsterdam? Bovendien kennen we de klappen van de zweep, want in het voorjaar gingen we naar Eindhoven: toen konden we trots zijn op onze dochter Frea die geslaagd was bij de Design Academy. Een tikkie te vroeg zijn we in de HvA en bij het wachten maken we kennis met Alain. Een aardige mede studiegenoot van Astrid en horende bij het clubje waar ze veel mee optrok. Ook haar leraar/mentor Tessa...

Andere tijden sport: 50 jaar zwemmen in het (K)Oude Veer

Andere tijden sport: 50 jaar zwemmen in het (K)Oude Veer

Wie duikt er nou voor z’n plezier in dat vieze Oude Veer water? Als jochie van 8 jaar leerde ik zwemmen in het buitenzwembad van het Oude Veer. Inmiddels een halve eeuw later heb ik er heel wat kilometertjes gezwommen. Even spitten in m’n fotoalbum en graven in m’n geheugen: Oorzaak van deze ‘andere tijden sport’ editie, kwam door Jaap Hofman. Zondagavond zwommen we weer de vier kilometer van strandje Boermansweg naar jachthaven en terug. Altijd rusten we even op vaste plekken ‘het verkeersbord’, ‘de witte paal’ en het keerpunt ‘de haven’. Bij de haven zei Jaap: “40 jaar geleden kwam ik hier werken, samen met Joop Menke als badmeester. Het was maar een paar maanden, want hierna gingen we naar...

Legaal ‘gluren bij de buren’

Legaal ‘gluren bij de buren’

Door het evenement ‘Nazomeren in Niedorp’ kom je op plekjes die normaal privé zijn. ‘Heerenweg 57 Barsingerhorn’ deed mee, stond in het programmakrantje, dus gingen Brigit en ik op pad om een ongegeneerd te gaan glauwen (gluren op z’n Westfries) Zondagmiddag: ik op de ligger, Brigit op de Gazelle, wind en naderende regen trotserend, maar de voldoening was groot na dit fietstochtje. Barsingerhorn is sowieso een pracht dorp langs een zeer oude dijk en het perceel Heerenweg 57 wilde ik graag zien. Ooit was er een statig weeshuis en later werd er een bejaardenhuis aangebouwd. Nu vormt het een soort woongemeenschap. De pijltjes leiden ons door het doolhof van aan-bouwtjes, naar de expositie van Greetje van Roon. We kennen haar en Herman...