‘Voor het geval je ooit een blog wil maken over de volkstuin van je dochter, hier een paar leuke foto’s’. Die Astrid denkt dat ze haar vader aan het werk kan zetten…. Sinds vorig jaar is ze samen met haar Joepie een volkstuin in Schagen begonnen en eerlijk gezegd: dat stel is goed bezig!
Het tuinieren zit in het bloed bij de familie Zwaag, maar ook bij de koude kant. Beide opa’s van het stel waren actief met een volkstuin en zelf ben ik al jaren bezig met moestuinieren. Maar gaat dat jonge drukke stel het volhouden met die tuin in Schagen?

Je hebt het voor elkaar Astrid, hier een blogbericht van je vader! Mede dankzij het tv programma ‘Rust en vrede’ (een idyllisch volkstuinencomplex met groene heggen, bloeiende tuinen en een rustige sfeer. Maar achter de heggen van volkstuinvereniging Rust en Vreugd woekert een wereld vol geheimen, roddels en rivaliteit…). Elke zondagavond keken we hier naar. Geweldig! Zou het er bij de volkstuinvereniging in Schagen ook zo aan toe gaan?
Het stel startte vorig jaar met weinig: een stukje grasland (keiharde klei) met vijf bomen. Als eerste werd een nieuwe picknick bank neergezet, want na het tuinieren moet je wel kunnen rusten. Twee bakken werden getimmerd, tuingrond erin en zaaien maar. De serieuze investeringen volgden dit jaar: weer een paar houten teeltbakken erbij en heel veel zakken tuingrond.
Omdat ik op woensdag toch in de buurt ben, mocht ik meehelpen met tuinen. Waar kan m’n roeifiets zetten? Er was nog geen hekje, dus daar was m’n eerste klusje. Met de palenboor een dikke wilg naast een andere boom en horizontaal een kromme boomstam: klaar is het fietsenhek!
Daarna graven van greppels om de tuin, want het water moet weg kunnen. Zwaar werk want de kleigrond is bikkelhard, maar van dit beulwerk hou ik wel. De grond kunnen we mooi gebruiken om de bakken te vullen.

De grootste hap uit de spaarrekening was de aanschaf van een kas en 45 meter schapenhek. Het jonge stel kan trots zijn op het resultaat! In een jaar tijd hebben ze hun tuin omgetoverd tot een tuinparadijsje waar het ook nog eens heerlijk relaxen is.
Hoe leuk het buitenleven op een tuin is, heb ik sinds tien jaar kunnen ervaren op mijn tuinadresjes:
2016: Onderzoek Dorpstuin Anna Paulowna

Samen met vriend Kees van Paridon gingen we in buurt dorpstuinen bezichtigen. Zou zoiets in ons dorp ook kunnen? We deden veel inspiratie op, plaatsen stukjes in de krant en richten een deze website op. Het project kwam niet van de grond, we kregen weinig reacties en Kees richten ze energie op iets anders, maar voor mij was het ‘zaadje’ van tuinieren geplant.
2016-2018 Moestuinieren bij ‘Nieuw Bouwlust’

Peter van Zutphen kon voor zijn moestuin wel hulp gebruiken. Hij wist veel van tuinieren en op maandagochtend ben ik twee jaar op zijn tuin bezig geweest.
2015-2024 ‘Michaëlshof’ en ‘Rijk aan het Wad’ paradijsje op Vatrop

Hier beleefde ik verreweg mijn mooiste tuinervaringen. Na het overlijden van Michaël Schouwenaar werd het landgoed verkocht en een aantal jaren voortgezet in Rijk aan het Wad. Nadat bewoners Marja en Teun verhuisden naar Drenthe zijn de eigenaars gestopt met tuinieren.

2017-2018 Buitentuin in Eenigenburg

Tuinieren op deze plek achter de camping De Buitenplaats duurde het tuinieren niet lang. Ingmar maakte mij erop attent. Elke week was ik in Burgerbrug en dacht het te kunnen combineren. Er waren weinig mede-tuinierders en de droge klei grond was moeilijk te bewerken.
2016-2024 Zorgboerderijen ‘Dijkgatshoeve’ en ‘Croon & Bergh’.

Ook hier een prachtige tijd gehad. Na de bezichtiging van tuin van de Dijkgatshoeve leerde ik Elze Stubbe kennen, die mij de kneepjes van het biologisch dynamisch tuinieren leerde. De fietsritjes richting het IJsselmeer wisselde ik in 2018 om voor Burgerbrug aan de Grote Sloot voor de Gelukstuin van Croon & Bergh. In november 2024 kwam aan mijn tuinplezier hier een plotseling eind. Het klikte niet met de tuinman dus geen moestuinieren meer.
Buiten in de natuur ben ik nog elke week actief. Al elf jaar als vrijwilliger bij het Landschap (Kruiszwin en eendenkooi ’t Zand) en in het winterseizoen vijf jaar bij MeerBomenNu.
De volkstuin in Schagen ligt er prachtig bij. Mijn Brigit kan ik deze zomer vast verleiden om regelmatig om de fiets langs te gaan en wie weet kunnen we hier een daar een vuiltje plukken…..?

2 reacties op “Het geluk van tuinieren”
Haha YES mijn volkstuin heeft de blog gehaald 🙌🏻
Mooi stukkie Cor,
Doet me denken aan de grote moestuin die mijn ouders achter huis hadden in den burg op texel.
Als kind moest ik er altijd helpen zodra ik me ook maar enigsinds dreigde te vervelen in de grote vakantie hahaha.
Vele en vele liters water heen gebracht vanuit de waterput achter huis.