Doet-ie het wel of doet-ie het niet? Ga ik donderdag of vrijdag weg. Neem ik de roeifiets of de auto. Allemaal twijfels. Logisch, weggaan is het moeilijkste van op reis gaan. Regen werd er vandaag voorspelt en het lijf voelt nog niet helemaal 100%. M’n zus moet nog worden voorzien van rookwaren, een mooie smoes om m’n reis naar kanoparadijs Eilandspolder nog een dag uit te stellen.
Vrijdag gaat het wel gebeuren. De aanmeldingen voor het NTKC kanoweekend lopen niet storm. Met z’n negenen zijn we, om zaterdag een kanotocht te maken. Een kopietje van 2024. Toen waaide het vrijdags hard, waardoor de helft ervan afzag. Ik ben benieuwd of er deze keer weer afzeggingen zijn. De helft die zich had aangemeld ken ik niet. Mick met zoon Kiran, Harm en Marcel zijn NTKC’ers. Van mijn vrienden komen Wim, Bartel, Gerard en Gerda.
Vrijdag 18 september Anna Paulowna>Graft
Het plan is om morgenochtend na de koffie op de roeifiets op het dooie gemakkie naar het zuiden te tuffen, maar dat wordt vast een tikkie later…. Nog even bij Brigit wat koolhydraten stapelen en dan gaan met die banaan. Naar Graft is 50 kilometer, maar ik pak de toeristische weg. Via Schagen, Heerhugowaard naar Alkmaar>Stompetoren en nog stukkie door de polder. Het schijnt dat Bartel z’n bbq mee heeft, dus lekker makkelijk aanschuiven. Hoewel ik in de Jumbo van De Rijp nog wel proviand moet inslaan, want zonder bier en cashewnootjes kom ik het weekend niet door.
Net voordat ik er was nog een andere roeifietser tegen gekomen. Dat is toevallig, vast een bekende? Ahhh Bartel, die was al iets eerder op camping Welgelegen in Graft, verveelde zich dood, maar had gelukkig z’n roets mee.
Van het kanovolk drie afzeggingen, maar ook twee erbij: Mick is er met z’n zoon Kiran uit Alkmaar het zijn vrienden van Harm. Deze stoere 75-jarige man was varende in z’n kayak vanuit Akersloot net aangekomen.
‘Iedereen is zelfvoorzienend’, maar tis ook best gezellig om bij de overdekte picknick bank samen te kokkerellen. Een uit Barcelona kamperend stel zit er ook, we stellen ons voor, lullen een beetje Engels met ze. De kaarsjes gaan aan, want het is snel donker. Mijn muziekkeuze Dead Can Dance wordt niet gewaardeerd, dan maar op tijd naar bed want morgen om 10.00 gaan we varen….
Zaterdag 19 september – Eilandspolder kano tocht
Met vier Canadezen kano’s maken we ons rondje. Het waait pittig, dus kiezen eerst de beschutting en varen van Graft naar De Rijp. Mooi om die achtertuinen te zien. Dan een stukkie tegen wind naar Noordeinde. Hier is een meertje met hoge golven, maar met windje in de rug gaat het als een tierelier naar Grootschermer.
Bij het kerkje stappen we uit. Het oude raadhuisje is open, even rondkijken en daarna een lange pauze bij de picknickbank. Nu terug tegenwind, dat is andere koek. Bij het meertje van Noordeinde spookt het. We raken op achterstand want komen niet tegen de wind in. Net als Wim begint ‘ik wil naar m’n moeder’, redden we ’t.
Na de koffie komt de act van Wim. ‘Hoe snel zet ik m’n stoeltje op en hoe krijg ik zonder hulp m’n tent opgezet?’. Daarna krijgen we van Marcel les in bush craften. Hij liet zien op hoeveel manieren je eten kan opwarmen (hout, spiritus, gas) en laat trots als z’n titanium brandertjes zien. Ieder kookt weer voor zich. Mick zorgt voor het lekkere toetje en daarna gaan we plannen maken voor zondag. Naar huis? Dacht het niet! Ik blijf ieder geval tot maandag….
Zondag 20 september – Kano tourtje naar De Rijp
Vandaag meer zon, maar de wind is nog steeds stevig. Wat wordt het luieren bij de tent? Niks hoor ik ben met het kanovolk op pad. Het NTKC volk (Harm, Marcel, Mick en z’n zoon Kiran) ruimen hun tent op en gaan naar huis. Harm die met z’n kayak is gekomen vanuit Akersloot krijgt een zware dobber. Alles tegenwind, petje af voor deze kwieke 75-jarige! Gerard & Gerda, Wim en ik varen weer met de canadees, Bartel huurt een kayak.
Vanwege de harde wind houden we de beschutting van de huizen en in de Rijp nemen we een heerlijke rustpauze in het eettentje ‘By Ernst’. Nadat iedereen op het trekkersveldje is vertrokken (behalve dan het Spaanse stel), ben ik hier nog in m’n eentje. Vanavond bonenschotel, worst en een trippeltje, ’t leven is zo beroerd nog niet….
Maandag 21 september – Chillen op de camping
Na het kanovolk uitgezwaaid te hebben begint het ware leven: lekker doen waar ik zelf zin in heb. Lanterfanten dus. Vrijdag had ik royaal ingekocht en boodschappen mee terugnemen, dat doen we niet. Vandaag moet alles op. Wakker worden om 10 uur, het lichaam vraagt er kennelijk om.. Wat een topplekkie camping Welgelegen in Graft!!! Eigenlijk wil ik nooit meer weg hier. Maar ja dinsdag ligt er weer een taak: appels plukken met Wim bij Midgard. En natuurlijk een bakkie doen bij Ingmar, want die heeft de echte avonturen beleefd met zijn ‘never ending’ wandeltocht door Denemarken.