Therapeutisch roeifietsen

Therapeutisch roeifietsen

Op ziekenbezoek bij iemand in Amsterdam. Dat kan voor mij qua vervoer met de trein, op de roeifiets of in combinatie. Ik koos dit keer voor de combinatie. Een wijs besluit bleek zaterdag, toen ik terug reed en de ongewilde levensles van het bezoek wat beter kon verwerken.  Dat sporten therapeutisch voor het hoofd is, wist ik al een tijdje. Dus kies -als het even kan- als vervoermiddel de lig- of roeifiets. Het aangename dus met het nuttige verenigen. Nou is een ritje Anna Paulowna-Amsterdam Noord op de fiets net even te gek. Dus koos ik om eerst met de trein te gaan tot Zaandam en de rest te fietsen. De terugreis (75 km.) was een makkie: windje in de rug. Wanneer je zo’n roeifiets meesleept in de trein, is de kans groot dat je met een medereiziger in...

Legaal ‘gluren bij de buren’

Legaal ‘gluren bij de buren’

Door het evenement ‘Nazomeren in Niedorp’ kom je op plekjes die normaal privé zijn. ‘Heerenweg 57 Barsingerhorn’ deed mee, stond in het programmakrantje, dus gingen Brigit en ik op pad om een ongegeneerd te gaan glauwen (gluren op z’n Westfries) Zondagmiddag: ik op de ligger, Brigit op de Gazelle, wind en naderende regen trotserend, maar de voldoening was groot na dit fietstochtje. Barsingerhorn is sowieso een pracht dorp langs een zeer oude dijk en het perceel Heerenweg 57 wilde ik graag zien. Ooit was er een statig weeshuis en later werd er een bejaardenhuis aangebouwd. Nu vormt het een soort woongemeenschap. De pijltjes leiden ons door het doolhof van aan-bouwtjes, naar de expositie van Greetje van Roon. We kennen haar en Herman...

Update 6 (slot) Roetsen en Belgisch bier, beide erg lekker!

Update 6 (slot) Roetsen en Belgisch bier, beide erg lekker!

De laatste week werd een makkie: het Franse Maasdal en in België de fietspaden over de oude spoorlijnen. Met als toetje de ontmoeting met Ingmar bij Mol (waar het Belgisch bier rijkelijk vloeide), waarna we in twee dagen met z’n drieën naar huis reden. Het was vooral vlak of glooiend terrein, waardoor we gemakkelijk dagelijks de honderd kilometer reden. Op dinsdag staan we op een camping in Profondeville, 10 km. onder Namen. We zitten in België en vanavond is de halve finale Frankrijk-België. Het hele dorp is uitgelopen om de wedstrijd op grootscherm te zien. Wij nuchtere Hollanders zijn erbij en zien de Belgen met 1-0 verliezen. Woensdag hebben we contact met Ingmar. Die is maandag vanaf station Weert België ingereden . Hij vindt de Belgische wegen maar...

[update 5] Gids Alco brengt me naar het Noorden

[update 5] Gids Alco brengt me naar het Noorden

Vier dagen roetsen, pakweg 400 km. kriskras door het Franse platteland en geen enkel keertje fout rijden. Dankzij de GPS van Alco Looije rijden we als een speer terug naar huis.     Van alle dagen heet weer, tot nu toe 1 dagje in de regen gereden: donderdag langs het Canal du Nivernais. Eigenlijk wel lekker om even af te koelen van die bloedhitte. Net wanneer we bij de Clerc inkopen doen, heb ik m’n 8e lekke band, dit keer weer de achterband. Op het eind van de dag klaart het op en rijden het stadje Ligny de Chatel in. De dagen er na scheen de zon weer volop. Wat een heerlijkheid is het om achter Alco te tuffen en niet te letten of we goed rijden. Zijn GPS weet feilloos de leukste stille weggetjes te vinden, terwijl ik lekker om me heen kijk. Ik verbaas me...

[update 4] Honderd keer doodgegaan, maar genoten!

[update 4] Honderd keer doodgegaan, maar genoten!

Tussen nu en toen, het lijkt een eeuw, maar zijn slechts zes dagen. Dat heb je van alles beleefd in een heel korte tijd. Momenten van verschrikkelijk afzien en tegenslag en momenten van genieten tot in je tenen. Waar zal ik eens beginnen? De camping Les Busserolles kwam ik niet zomaar weg. Van eigenaar Wim kreeg ik ‘s morgens nog een historische rondleiding. Zijn huis stamde uit 1920, maar de helft van de oude boerderij (nu zomerwoning) uit 15e eeuw en de andere helft uit de 12e eeuw. Ook liet hij me nog even de Romeinse weg zien, die nu een simpel bospad was geworden. Tjonge, wat heeft de Wim de boel mooi gerestaureerd! Na het afscheid vertrok ik om 8.30 uur voor, wat ik dacht, een makkelijk ritje. Toen m’n achterband lek raakte halverwege was er nog...

[update 3] Luieren, lezen en lummelen

[update 3] Luieren, lezen en lummelen

De boog kan niet altijd gespannen zijn. Na in zeven dagen pakweg 700 km. te hebben geroetst, vond ik het wel even welletjes. Het ouwe lijf krijgt een rustdag, bij Atie en Wim die een paradijselijke runnen.     Dankzij het Groene Boekje heb ik hun adres gevonden, zie www.lesbusseroles.eu in het dorpje Buxieres-les-Mines. Het ritje vanuit Nevers ging lekker. Van de eerste 30 km. had ik geen kaart, gelukkig is Google Maps er. Om 12 uur reed ik bij St.Pierre le Moutier de kaart in en vond gelijk een supermarkt. Tja, soms zit het mee. Even eten en twee liter vruchtendrank tanken, want het is pufheet.   Les Busseroles was flink zoeken, want in het dorpje hadden ze nog nooit van het adres gehoord. Gelukkig wel bij de bijna verlaten camping-municipal. Daar wist een...