De 222 kan weer 50.000 kilometers onbezorgd roetsen

De 222 kan weer 50.000 kilometers onbezorgd roetsen

Tijdens de roeifiets toertocht zag Derk Thijs m’n 222. Hij verzuchtte: ‘wat ik zou ik deze fiets graag een dagje in m’n werkplaats onderhanden nemen’. Deze week greep ik m’n kans. M’n ouwe 222 ging voor groot onderhoud naar Middelburg. Negen jaar geleden kocht ik m’n splinternieuw stalen Thijs 222 roeifiets en sindsdien heb ik hem niet gespaard. Vol gas tijdens de wedstrijden en met (te) zware bepakking op trektocht door Europa. Of gewoon in de buurt woon-werk verkeer. Slechte weersomstandigheden deerde me niet. Het heeft wel wat: roetsen in de regen. Net een roeiboot, maar dan op de weg. M’n wielnaaf vond dat vaak niet zo prettig. In september trof ik zo’n hoosbui, een dag later stond de  freewheel helemaal...

Lummelen en luieren in Duitsland

Lummelen en luieren in Duitsland

In een piepklein plaatsje in Ostfriesland zijn onze vrienden Ad en Jeanet uit Schagen tien jaar terug neergestreken. Ze zijn nu op trektocht door Schotland en hun boerderij staat leeg. ‘Willen jullie een tijdje op ons huis passen?’ Nou dat willen we wel! De plek is al heel wat keren door ons verkend, maar altijd met mooi weer. Eerst even ouwe-koeien-uit-de-sloot-halen: Ik ken Jeanet Milius van de tijd dat ze bij drukkerij van Ketel werkte. Mijn vader werkte er ook en met personeelsfeesten hadden mijn ouders de grootste lol met Ad en Jeanet. Dat was in de jaren negentig, het kon niet op in de economie. Ik zat in hetzelfde krantenwereldje, logisch dat als ik Jeanet spreek het altijd gaat over ‘die goeie ouwe krantentijd’. Brigit heeft Ad en...

Het rusteloze leven van Ingmar

Het rusteloze leven van Ingmar

Mensen die niet de doorsnee paden bewandelen. Ingmar Zondervan is zo iemand! Met hem ben ik veel op avontuur geweest. Deze week ging hij op reis naar Spanje en komt over zes weken weer terug met een schat aan ervaringen. Hoe zou het hem vergaan? Dinsdag kon ik gelukkig nog net afscheid van hem nemen. ‘Tijd speelt geen rol’, dus op z’n Ingmar’s was hij ‘s middags nog aan het inpakken. In het weekend had hij nog een Renault Clio met LPG gekocht. Iets ruimer dan z’n Suzuki Alto, voordeliger in de brandstof en hopelijk wat betrouwbaarder? De Clio stond afgeladen op het erf in Tuitjenhorn. In de laadbak zaten z’n kampeerspullen, maar ook de Tipi tent met massagetafel. Zijn doel is om naar de pelgrimsroute van Santiago de...

Rennie gaat koppie onder

Rennie gaat koppie onder

Zwemmen in zee. Het zou dinsdag m’n eerste keer van het jaar moeten zijn. Helaas bleef m’n zwembroek thuis liggen. M’n zus Rennie (net zo’n zee-zwem-fanaat) greep wél haar kans en ging koppie onder. Was het 29 augustus de laatste mooie zomerdag of krijgen we in september/oktober nog een toetje? Ieder geval moet je de kans pakken als je hem krijg. Net bekomen van het vakantieweekje met Brigit, roets ik dinsdag als een haas er vandoor. Iets te snel, want m’n zwembroek en bril bleven per abuis thuis liggen. Eerst had ik met Ingmar afgesproken in de ‘Buitentuin’ van Eenigenburg, waar we aan de composthoop hebben gewerkt. ‘De natuur is niet netjes’ aldus Ingmar, maar dankzij de zeis van Jaap hebben we de...

[blog 8-slot] Hangmatters doen het tussen de bomen

[blog 8-slot] Hangmatters doen het tussen de bomen

Aan de drie weken met mezelf op pad kwam nog gezellig eind. Met Ingmar zou ik de laatste dagen samen naar huis roetsen. Ingmar zou Ingmar niet zijn om nog voor een paar verrassingen te zorgen. Toen ik dinsdagmiddag op de staatsbosbeheer camping van Groesbeek kwam, trof ik naast hangmat van Ingmar ook een tweede hangmatslaper. Het bleek Jurjen uit Wijchen te zijn, die via de Facebookgroep ‘Hangmatslapers’ van zijn plannen had gelezen. De sluismeester van Grave had wat dagen vrij en sloot spontaan bij ons aan. Onder de tarp (het regende pijpestelen) werd het een erg gezellige dinsdagavond: verhalen vertellen, muziek luisteren en natuurlijk vloeide het bier rijkelijk. Op ons dooie akkertje verlaten we woensdag de camping, rijden door Nijmegen door het...

[blog 7] De laatste loodjes wegen het lichtst

[blog 7] De laatste loodjes wegen het lichtst

Als roetser die wil opschieten kan je: a. netjes op de beroerde Duitse fietspaden rijden of; b. stiekem dat gladde asfalt van de weg kiezen. Ik was zondagochtend ‘stoute Cor’ en scheurde op m’n tweewielige fitness apparaat zelfs op de autoweg. Dat geintje leverde uren tijdbesparing op en kostte stukken minder krachtinspanning. Over de ‘Sweerman-fietspaden’ is ritje Nassau-Koblenz (30 km) in 3 uur, nu deed ik hem in de helft. Foei, zelfs die tunnel (1 km.) van Bad Ems door de Huhnerberg nam boef-Cor. Gelukkig was het zondagochtend en rustig op de weg en geen ‘polizei’ te bekennen! Rond 12 uur kwam ik in het centrum van Koblenz, maakte een foto van het beroemde beeld, belde met Brigit en vervolgde m’n rit naar het...