Zal ‘wegwee’ besmettelijk zijn?

Zal ‘wegwee’ besmettelijk zijn?

In de biep van St.Anthonis lees ik de Gelderlander met interview van geluksprofessor Ap Dijksterhuis dat over het geluk van reizen gaat. In plaats van heimwee schijnt Ap last te hebben van wegwee. Zou dat ook mijn reislust verklaren? Donderdag zit ik uit te puffen in het gastvrije Brabantse land, terwijl Ingmar de laatste etappe loopt. Al m’n bijna nooit gebruikte loopspieren voel ik, maar klagen…. Nee, dat doe ik niet, hooguit dat ik wat aan m’n wegwee moet laten doen. Zou het besmettelijk zijn? In november kwam mijn reisvriend Ingmar met het ‘Pieterpadplannetje’ waarop ik maar wat graag op inging. “Als ik niet reis word ik opstandig en nukkig”. Ik herken wat Dijksterhuis zegt, dus werd maandag de roeifiets gepakt met...

Leren roeifietsen voor Belgisch bier

Leren roeifietsen voor Belgisch bier

Twee maanden terug kreeg ik een bijzonder verzoek. Kees Looijesteijn wilde z’n vrouw Maria Doedens blij maken met een ludiek cadeau: een aantal roeifiets-lessen. Of ik daaraan wilde meewerken….? Vandaag kon ik haar nieuwe roeifiets bewonderen. Lees hoe het roetsen haar is vergaan. Kees had jaren terug op een regenachtige zondag al eens mijn roeifiets geleend. ‘Waar koop je zo’n ding Cor?’ . Ik temperde Kees z’n enthousiasme ‘Ga er eerst eens een tijdje op oefenen’. Helaas lukte Kees het niet om erop te rijden en teleurgesteld gaf hij m’n roeifiets weer terug. Het verbaasde me daarom dat zijn vrouw Maria ook roeifiets-liefhebber was. Met het leren roeifietsen fiasco van Kees in m’n achterhoofd, dacht ik...

Mooi plaatjes Schotland kijken

Mooi plaatjes Schotland kijken

Dubbele pret met de herfstvakantie dit jaar: kamperen bij de NTKC in Limmen en mooie vakantiefoto’s kijken van Schotland. Tripjes ideeënman Ingmar had het bedacht. Ik mocht weer drie dagen verpozen in z’n tipi met als toetje: foto’s smullen.   Na mijn Schotland trektocht in mei wist ik dat Ingmar en Marike prachtige foto’s hadden gemaakt. Het voorproefje kwam via de app, maar waar blijft de rest? Fotograaf Marike had er op onze reis flink op los geklikt. Een pittige klus voor haar dus om thuis te selecteren welke écht mooi zijn, maar ze verdient een standbeeld voor het resultaat! Voor het ‘mooie-plaatjes-kijken’ moment (=bestemming), was de reis naar Limmen ook niet te versmaden. Op de M5 ligfiets vertrok ik dinsdag naar...

Ook ‘times are changing’ bij Geschiedenis Festival!

Ook  ‘times are changing’ bij Geschiedenis Festival!

Voor een entree van 65 euro was ik nooit naar het Geschiedenis Festival in Haarlem gegaan. Maar als vrijwilliger wilde ik dit wel eens meemaken. Dochter Astrid had me verleid, zij was op deze manier al voor het vierde jaar op rij voor noppes binnengekomen. Onze taak als vrijwilliger was zaterdag een makkie. Zaalregisseur Astrid en zaalwacht Cor, beide in de Van Beinumzaal van de schouwburg. Ingedeeld voor het ochtendprogramma, dus 2 voorstellingen. Organisatorisch liep het op rolletjes, dus hulp bij de kaartjes scannen was niet nodig, terwijl de 2e lezing door ziekte uitviel. Van het uitgebreide middagprogramma konden we dus volop meegenieten! Het Historisch Nieuwsblad organiseerde dit festival voor de 5e keer en had als uitsmijter ‘s avonds een...

Open kano treffen Ossenzijl (2)

Open kano treffen Ossenzijl (2)

In 2016 beleefde ik dit evenement voor de eerste keer. In het weekend 6 tot 9 september ging ik op herhaling. Toen in m’n uppie op de roeifiets, nu samen met Ingmar met z’n Ally canadees. Het plan was donderdags al richting de Weerribben af te reizen. Door o.a. het mindere weer stelde we dit uit en vertrokken uiteindelijk een dag later. Op ons dooie akkertje brengt het vierwielertje ons eind van de middag op kanocamping De Kluft. Dat ‘rustig aan’ zou de rode draad van dit machtig mooie, ontspannen  weekend worden. Ik ontdekte al in 2016 hoe gastvrij dat kanovolk was en hoe makkelijk je als eenling contact kon maken. Tussen de tipi tenten, vinden we langs het water een pracht stekkie om onze tentjes op te zetten. ‘Ik heb nog een...

De blaren in m’n handen

De blaren in m’n handen

Het snot voor de ogen roetsen… Ik zou het niet meer doen. Lekker reizen en niet meer racen. Toch heb ik het weer laten gebeuren: veertig kilometer afzien op de roeifiets. Oorzaak was mijn verzoek om het fietsgedeelte van de run-bike-run (zie vorig blogbericht) op de roeifiets te volbrengen. Ik had me er al bij neergelegd om op die verschrikkelijke racefiets te gaan rijden, totdat ik vrijdagavond het verlossende mailtje kreeg: ‘Zojuist hebben wij binnen het bestuur besloten dat je bij uitzondering mee mag doen met je lig/roeifiets. Besef dat dit een eenmalige toezegging is i.v.m. het bijzondere karakter’. Het zal niet de beste voorbereiding geweest, maar daar namen Joris en ik vrijdagavond nog een extra biertje op. Joris (de vriend van Frea) deed...