Schaatspret met hindernissen

Schaatspret met hindernissen

Strompelend als ‘n ouwe man kom ik maandagochtend m’n bed uit. Voor dat schaatsen moet je wat over hebben….. Dit jaar kregen we drie dagen de kans om op natuurijs te schaatsen. Vrijdag reed ik in Giethorn en kwam te vallen op het ijs en moest de dag erop op de blaren zitten. Gelukkig, de blessure viel mee, zondag kon ik op ons Oude Veer nog een dag genieten van de schaatspret. Met mijn sportvriend Theo van Graven had ik donderdag app contact: ‘En Cor, schaatsen geslepen en tas gepakt…..? Morgen ga ik naar Giethoorn, ga je mee?’. Jaáááh, geweldig Theo! Eind februari 2018 schreef ik een bericht over mijn laatste schaatsavontuur. Toen ging ik op m’n ligfiets naar een B&B in Kalenberg en beleefde een aantal prachtige...

Netwerken bij mijn cluppie in ‘Ons huis’

Netwerken bij mijn cluppie in ‘Ons huis’

De ledenvergadering bij de NTKC stond op 7 maart als ‘to do’ in mijn agenda. Niet dat ik zo’n vergadertijger ben, maar het is wel de manier om meer van dit erg leuke cluppie te weet te komen. Gelukkig is het stralend mooi weer, dus op roeifiets gezellig netwerken! Na het afzien deze winter (nat en wind), eindelijk weer een zonnige dag. Laat het voorjaar maar komen! Ik vertrek om 9.00 uur voor een ritje op de roeifiets naar Limmen. Tegenwind in drie uur roetsen moet makkelijk kunnen. Ik heb tijd zat (de vergadering is om 13.30 uur), dus kies voor de toeristische weg langs de kust. Bij de Pettemer-zeedijk kies ik het fietspad dat aangelegd is vanwege de zandsuppletie. Na vijf jaar liggen de nieuwe duinen  er nog, maar door de...

Warm welkom in de wereld van de NTKC

Warm welkom in de wereld van de NTKC

Kamperen in de natuur op stille terreintjes. Dat doe ik al jaren bij de organisatie ‘Natuurkampeerterreinen’, bekend van het Groene Boekje. Dit jaar heb ik de NTKC ontdekt, die nog mooiere terreintjes heeft. Voor maar vier euro staat je tent er voor een nacht, maar dan moet je wel lid zijn van dit bijzondere cluppie. Deze week kreeg ik de kans om precies te ervaren hoe dat nou werkt bij de NTKC…. Mijn lidmaatschap valt onder afdeling Kennemerland die de terreinen Texel en Limmen onder z’n beheer heeft. Via secretaris Harm kreeg ik de uitnodiging voor de najaarsledenvergadering in het dorpshuis van Castricum. Twintig 60+ mannetjes en een verdwaalde vrouw/jonkie ontmoette ik er. Naast mij zat een echte die-hard, Frans, oud bestuurslid en...

Leef je droom, bij ‘Hof van Moeder Aarde’

Leef je droom, bij ‘Hof van Moeder Aarde’

Samen wonen en werken op één plek. Lukt dat zonder hommeles? Sinds ik bij de Michaëlshof ben, heb ik hier veel mee te maken. Dit weekend reed ik naar de Achterhoek waar de ecodorpclub samen kwam bij het ‘Hof van Moeder Aarde’. Het werd mijn zesde ‘Ecodorpnetwerk weekend’ en weer eentje om in te lijsten. Bij de Michaëlshof oefenen we elke woensdag tijdens het tuinieren in samenleven. Nu Michaël is overleden, wordt er een opvolger gezocht die hetzelfde gedachtegoed wil voortzetten. Een ondernemer met een groen en sociaal hart. Het thema van het Ecodorpweekend was ‘Ondernemerschap’, mooi aansluitend aan de toekomst van de Michaëlshof. Vrijdagochtend stapte ik met ligfiets op de trein om in Zutphen uit te stappen. De veertig...

De Vobulisten waren op de Fraeylemaborg

De Vobulisten waren op de Fraeylemaborg

De laatste week van die legendarische bloedhete zomer 2018 en dan gaan werken op een landgoed? Is die Cor ‘gekke-gerritje’ of helemaal dwaas geworden… Dwaas? Dat zou zomaar kunnen. Op het landgoed Fraylemaborg wemelde het toevallig van de Follies wat rare en nutteloze gebouwtjes zijn. Afgeleid van het Engelse woord folly wat dwaasheid betekent.  Dus stapte ik in de bloedhitte op de roets en reed naar Slochteren, om me voor de derde keer nuttig te maken voor de stichting Vobula. In 2015  en 2016 hielp ik ook bij deze club van vrijwilligers (beide keren in Friesland: landgoed in IJsbrechtum en Nijeberkoop). Dat beviel me destijds prima, dus ging ik op herhaling. Vobula staat voor Vrijwillig Onderhoud BUitenplaatsen en LAndschappen. Met een clubje...

Van de wereld weer terug in de fietswereld

Van de wereld weer terug in de fietswereld

Een ijzersterke roeifietsconditie wil niet zeggen dat je voor altijd gezond blijft. Ondanks mijn vele winterritjes op de roets, werd ik half maart geveld door de zwaarste griep ooit. Na twee weken écht helemaal ‘van de wereld’ te zijn, ben ik gelukkig weer uit het dal omhoog gekrabbeld.  En dankzij een bezoek aan de ‘Wereldfietsbeurs’, ben ik weer helemaal terug in de wereld van de levensgenieters! Het bezoeken van beurzen hoort normaal niet tot mijn favoriete hobby’s: veel te veel mensen in een kleine ruimte. Een uitzondering op deze regel was een bezoek aan de fiets- en wandelbeurs 2015 en de Wereldfietsbeurs van 2016 en 2017 Absoluut hoogtepunt was zondag, toen ik voor de derde keer naar de Wereldfietsbeurs ging. Dankzij vriend...