Van de wereld weer terug in de fietswereld

Van de wereld weer terug in de fietswereld

Een ijzersterke roeifietsconditie wil niet zeggen dat je voor altijd gezond blijft. Ondanks mijn vele winterritjes op de roets, werd ik half maart geveld door de zwaarste griep ooit. Na twee weken écht helemaal ‘van de wereld’ te zijn, ben ik gelukkig weer uit het dal omhoog gekrabbeld.  En dankzij een bezoek aan de ‘Wereldfietsbeurs’, ben ik weer helemaal terug in de wereld van de levensgenieters! Het bezoeken van beurzen hoort normaal niet tot mijn favoriete hobby’s: veel te veel mensen in een kleine ruimte. Een uitzondering op deze regel was een bezoek aan de fiets- en wandelbeurs 2015 en de Wereldfietsbeurs van 2016 en 2017 Absoluut hoogtepunt was zondag, toen ik voor de derde keer naar de Wereldfietsbeurs ging. Dankzij vriend...

Waarom mannen van houthakken én bomenplanten houden

Waarom mannen van houthakken én bomenplanten houden

Houthakken en bomenzagen. Ik kan er maar geen genoeg van krijgen. Zo erg, dat m’n arme arm overbelast is en eigenlijk moet rusten. Maar bomenplanten is gelukkig veel minder zwaar werk en eigenlijk een stuk leuker. Zaterdag deed ik mee met de ‘Boomplantdag Pettemerbos’, weer een bijzondere (natuur)ervaring meegemaakt! Buren Louis en Matty Bakker waren de veroorzakers: ‘Ga je mee Cor, zaterdagochtend naar Petten om bomen te planten? Het begint om 9.00 uur’. De Bakkertjes zijn al dertig jaar onze buren en we hebben opvallend veel overeenkomsten. In onze jonge jaren waren Louis en ik verslingerd aan SF boeken (o.a. Jack Vance) en nu zitten we beide in het bestuur van de zwemclub ‘Oude Veer’. Ook hebben we de drang om het...

Boeren, burgers en buitentuinders

Boeren, burgers en buitentuinders

Wroeten in de Eenigenburgse kleigrond die snakt naar een druppeltje water. Op de donderdagochtend help ik bij de gemeenschapstuin ‘De Buitentuin’. Kan eigenlijk helemaal niet, want ik kom om in het vrijwilligerswerk. Maar ja, het is er zo gezellig om samen te tuinieren, ondanks dat Eenigenburg op een uurtje fietsen ligt…. Met Hemelvaartsdag kwam de uitnodiging binnen om niet te werken, maar samen ‘een bakkie & happie’ te doen. Een kennismaking met de burgers, degene die actief zijn op de tuin en de boeren, dus de grondeigenaren waar ‘De Buitentuin’ zich op bevindt. Die burgers had ik na vier keer helpen al een beetje leren kennen: Ingmar & Marieke die er samen met een groepje erg aardige mensen aan het...

De vrije val in het leven

De vrije val in het leven

Dit is de titel van het boek dat gaat over ‘het omarmen van de pijn en de vreugde van het leven’. Gisteren bij de Michaëlshof werd er een stuk in voorgelezen. Een treffende passage (inhoud verderop te lezen) het bracht me op mijn ‘levenswandel’ . Eigenlijk mag ik over m’n leven niet klagen… Toen Hans Nusink een bladzijde uit het boek van ‘De vrije val in het leven’ van Jeff Foster voorlas, bracht dit een pittige discussie op gang. Bij de Michaëlshof had ik de afgelopen week heerlijk gewerkt. Genietend van de prachtige natuur, kan je er elke dag je energie op de klussen loslaten.  Woensdag (prutweer), waren we met z’n viertjes en werd het een mannen-praatdag.  De klussen moesten even wachten, wij werden weer...

The Living Village festival, werd een hippiefeestje

The Living Village festival, werd een hippiefeestje

Het weekend 16 t/m 18 september zou in Wierden het Living Village festival zijn. De organisatie kreeg de vergunning bij de Gemeente niet rond en stelde het evenement uit naar 2017. Als alternatief boden ze een eendaags feestje met kamperen aan. Hoewel ik weinig vertrouwen had in dit feestje, besloot ik er vrijdag heen te roetsen. Locatie was pas twee dagen daarvoor bekend gemaakt:  landgoed. www.roggebotstaete.nl in de Flevopolder. De twijfel om er heen te gaan werd versterkt doordat het Ecodorpennetwerk op het laatste moment in Bergen ook een soortgelijk festival organiseerde. Met mooi weer vertrok ik vrijdagochtend om 8.30 uur op de roets voor een tochtje van 110 km. Om 15 uur kwam ik bij Roggebotstaete aan en dankzij de roeifiets was er snel contact (ook voor...

Rennie een bijzondere zus: soms lastig, vaak lief

Rennie een bijzondere zus: soms lastig, vaak lief

We hebben een bijzondere band samen. Zeker na het overlijden van ons moeder is deze nog steviger geworden. Gisteren gingen we samen koppie onder, in zee: heerlijk! Vroeger was het zeker niet altijd koek en ei tussen ons. Rennie was als kind niet de makkelijkste. Ik plaag haar nog wel eens: ‘je gaat toch niet weer aan m’n haren trekken?’ (zie foto van 55 jaar geleden). Ze heeft niet de makkelijkste jeugd gehad, kon moeilijk leren en trof een paar keer het verkeerde vriendje. Al bijna dertig jaar woont ze in Noorderhaven, omringt tussen aardige mensen.  Ik leerde haar pas echt kennen, toen ik in het restaurant van Noorderhaven elke vrijdag met haar ging eten. Daarna haalde ik haar vaak op als ze op zondag naar onze ouders ging en deden we een...