Vrijwilligerswerk buiten, dat houdt me op de been

Vrijwilligerswerk buiten, dat houdt me op de been

Toen ik vijf jaar geleden m’n betaalde werkzame leven afsloot, ben ik niet achter de geraniums blijven zitten. ‘Pensioen, niet doen’, las ik als waarschuwing. Eeuwig op vakantie zijn, lijkt veel leuker dan het is, dus stortte ik me op het vrijwilligerswerk. In maart kwam er bijna een eind aan door de corona lockdown. Plotseling werd ik aan de ketting gelegd. Sinds juli mag ik gelukkig weer erop uit en in de natuur m’n gang gaan. Na het wroeten in de aarde mag Brigit m’n prutkloffie in de was gooien. Minstens de helft van de week doe ik vrijwilligerswerk: lekker buiten in de natuur bezig zijn. Binnen zitten gaat mij slecht af. M’n ijzeren conditie kan ik goed gebruiken met het simpele landarbeiderswerk. Het houdt me gezond en...

Waarom mannen van houthakken én bomenplanten houden

Waarom mannen van houthakken én bomenplanten houden

Houthakken en bomenzagen. Ik kan er maar geen genoeg van krijgen. Zo erg, dat m’n arme arm overbelast is en eigenlijk moet rusten. Maar bomenplanten is gelukkig veel minder zwaar werk en eigenlijk een stuk leuker. Zaterdag deed ik mee met de ‘Boomplantdag Pettemerbos’, weer een bijzondere (natuur)ervaring meegemaakt! Buren Louis en Matty Bakker waren de veroorzakers: ‘Ga je mee Cor, zaterdagochtend naar Petten om bomen te planten? Het begint om 9.00 uur’. De Bakkertjes zijn al dertig jaar onze buren en we hebben opvallend veel overeenkomsten. In onze jonge jaren waren Louis en ik verslingerd aan SF boeken (o.a. Jack Vance) en nu zitten we beide in het bestuur van de zwemclub ‘Oude Veer’. Ook hebben we de drang om het...

Het ideale plaatje

Het ideale plaatje

De natuur is niet netjes is één van de geliefde uitspraken van vriend Ingmar Zondervan. Hij bedoelt er mee dat niet alles perfect hoeft te zijn. Zo sta ik ook in het leven en omarm het gezegde: Beter één vogel in de hand, dan tien in de lucht (of geen hand). Vrijwilliger zijn bij het Landschap Noord Holland is zo beroerd nog niet. In ruil voor een ochtend in de week landarbeid, krijg je er van alles voor terug. Voor de kerst werden we getrakteerd op een heerlijk buffet. Over een paar weken krijgen we gratis nieuwe kleding. Maar ook worden we op de hoogte gehouden over de beleidsplannen van het Kruiszwin natuurgebied. Want waarom moet sommig riet wél en ander riet niet gemaaid worden? En waarom moet het maaisel van het land? Volgens mij hebben ze bij het Landschap...

Vaste prik: appeltaart en mannenlol met de Kruiszwinploeg

Vaste prik: appeltaart en mannenlol met de Kruiszwinploeg

Met zes man vorm ik de ‘Kruiszwin vrijwilligersploeg’ van het Landschap Noord-Holland. Elke donderdagochtend doen we natuurwerk met als hoogtepunt de koffiepauze. Helaas nog een paar weken en gaan we in kerstreces. Dan krijgen de ouwe lijven weer even rust en mogen we binnen blijven bij de warme kachel. In de natte novembermaand waren laarzen en regenpakken onmisbaar om het werk te kunnen doen. Donderdag vonden we een lekker plekkie: zittend aan de rand, uitzicht op het water (zie foto). Een keertje werd het te gortig en stopten na uurtje stroruimen. Het heilige koffiemoment werd natuurlijk niet overgeslagen, dus gingen we bij Pim in huis de appeltaart oppeuzelen. Zulke momenten zijn gelukkig uitzonderingen, want de ‘schaft’ gebeurd op het...

Een vlechtheg heeft geen haast

Een vlechtheg heeft geen haast

Zonder m’n verjaardag te vieren, kreeg ik begin januari van Ingmar een bijzonder boekje over vlechtheggen.  Zou hij geroken hebben dat ik een neus met vlechtheggen heb? Het inspireerde me ieder geval dit blog bericht te schrijven. Het boekje geschreven door Thomas van Slobbe is intussen een pareltje in mijn uitpuilende boekenkast. Na de gift, leest Ingmar de rijm van Ivo de Wijhs uit het boekje voor. Het gaat over dat we voortdurend bereikbaar moeten zijn en eindigt als volgt: Haak af en ga verdwalen, in vroege mist en late zonneschijn. Van oudsher immers zingen nachtegalen, alleen voor hen die onbereikbaar zijn.  Deze prachtige rijm is helemaal te lezen op: Keep in Touch Nu het échte hegvlechten door mij in de praktijk gebracht: Bij de Dijkgatshoeve was ik...

De kunst van motorkettingzagen

De kunst van motorkettingzagen

Met de hakken over de sloot ben ik geslaagd voor de cursus ‘motorkettingzagen voor beginners’.  Het bomenzagen is toch een tikkie lastiger dan ik dacht. Want het hanteren van zo’n herrie-apparaat vergt nog heel wat oefening! We kregen de 4-daagse cursus aangeboden van het Landschap Noordholland. Kees van Paridon, Hans Scheld en ik gingen er heen. De locatie was het landgoed Leyduin aan de kust bij Vogelzang. Heen en terug met de auto is dat geen pretje. Het is een stukje van 75 kilometer, maar door die files rijden we er bijna 2 uur over.  Voor mij een mooie gelegenheid om bij dochter Marijke in Haarlem te logeren. Zo krijg ik nog eens het fietsverhaal van haar Vlaamse vriend Niels te horen (enkele reis Lissabon-Santiago-Poperingen). Zomer 2017...