Gratis kamperen bij het grote geld in de Bollenstreek

Gratis kamperen bij het grote geld in de Bollenstreek

Geldschrapende lieden, ik heb er de laatste weken te vaak mee te maken gehad. Toen kwam opeens het aanbod van Ingmar: ‘Ga je mee gratis kamperen met m’n tipi op landgoed Nieuw Leeuwenhorst?’ Dat soort leukigheid laat ik niet lopen, daarom heb ik deze week vier dagen de rijkdom van de Bollenstreek verkend. Ingmar: het leven is mooi en ik ben de moeilijkste niet Een tripje dat nu eens niet in het teken stond van roeifietsen en kanoën, maar luieren en cultuur snuiven. M’n roeifiets bleef thuis en Ingmar koos ervoor om z’n Ally (canadese kano) niet in te pakken. Z’n auto was al behoorlijk vol geladen en eigenlijk is de Bollenstreek door het drukke verkeer wat minder aangenaam om te kanoën. Dankzij lidmaatschap van Landschap...

Doodsaaie Afsluitdijk voor drie jaar in de ban?

Doodsaaie Afsluitdijk voor drie jaar in de ban?

Is 1 april voor Afsluitdijkfietsers een feest- of een rouwdag? Drie jaar kan je er dan niet meer met de fiets over heen. In plaats daarvan rijdt elke uur een bus, die je er met je fiets elk uur gratis naar de overkant brengt. Goed of slecht fietsnieuws? Tsja, die 32 kilometer dijk is niet echt het leukste traject om te fietsen. Doodsaai en het voortrazende verkeer is ook niet prettig. De Afsluitdijk reed ik vaak op de lig- of roeifiets. Net terugkomend of startend van een vakantie-trektocht. Of hij zat in het ‘Rondje IJsselmeer’ op de roeifiets. In m’n fanatieke sportperiode, reed ik ‘m soms ook als tijdrit ‘Den Oever-Breezanddijk’ vice versa. Lekker makkelijk te organiseren, met weinig verkeersregelaars…. Zondag 31 maart...

De geheime krachten van Gerjan Zwaan

De geheime krachten van Gerjan Zwaan

‘Door je vinger op de plattegrond te leggen, zal je intuïtie de beste plek  aanwijzen’. Een staaltje ‘hocus pocus’ bij de antroposofische zorgkwekerij Croon en Bergh. Energetische hovenier Wim Lips neemt Gerjan als ‘slachtoffer’. Wie nuchter is en niets heeft met het bovennatuurlijke zal nu afhaken… Sinds mijn roeifietsreis naar Santiago sta ik meer open voor het spirituele. Ik sta daarom niet gek meer te kijken van het onverklaarbare. De cursus antroposofie die ik volgde bij Scorle Wald, zette me op het pad biologische dynamische landbouw. Een paar weken terug kreeg ik de uitnodiging van Johanna Huiberts om mee te praten in de tuinen van Croon en Bergh. Een zorgboerderij met een eeuwenoude tuin en kwekerij gelegen aan de...

Levend en verborgen verleden

Levend en verborgen verleden

Een gure zondag 3 maart. Met de trein naar Santpoort waar het houtvuur brand in de reünie van Brederode. Ik ben er met Brigit voor een optreden van ‘Altegaer’.  Deze groep speelt vanwege het ‘stamboomweekend’, dat door de Stichting Heerlijkheid Brederode werd georganiseerd. Onverwachts kregen we ook extra geschiedenis les. Voordat Altegaer begint, vraagt iemand van de organisatie: ‘Wie van de aanwezigen heeft de naam van Brederode in zijn stamboom?’. Ik wilde de lolbroek uithangen, m’n vinger opsteken en zeggen: ‘Nee, maar wél de naam Smalleblauwe’. (dat doe ik dus niet, was vast niet begrepen….) Toevallig spreek ik dinsdag bij een crematie Mark Eecen die een stamboom van onze familie heeft...

De dansende klusser

De dansende klusser

Een regenachtig weekje met stormvlagen. Een goeie reden om je vertier binnenshuis te zoeken. Die plek vond ik bij Ingmar die nogal wat achterstallig kluswerk had. Nou sta ik meer bekend als de ‘prutser uit de polder’ dan de man met de ‘gouden handjes’. Een wonder daarom dat Ingmar mijn spontane hulp aannam om z’n plafonnetjes eindelijk te plaatsen, met als beloning een dansavondje. We dachten dat we de klus wel in drie dagen zouden kunnen klaren, mede dankzij  hulp van zijn Marieke die twee extra vrije dagen had opgenomen. We starten dinsdag op z’n Ingmars rustig met een bakkie, er werden uitgebreid vakantie ideetjes uitgewisseld: ‘kanoën in Zweden’ of de roetstocht in Leimuiden verlengen met rondje Duitsland?...

Gaat het om de reis of de bestemming?

Gaat het om de reis of de bestemming?

Dat vroeg ik me zondag af, na een bezoek aan de Wereldfietsbeurs in Ede. Zo’n ritje is voor mij vier uur in de trein zitten en dan viel uiteindelijk de bestemming wat tegen. Die beurs was drukdrukdruk en teveel van hetzelfde. Gelukkig daarom dat de reis eigenlijk veel leukerder was. Dat vindt Theo -zittend op die ouwe fiets- vast ook. Ingmar was dit keer niet mijn reispartner, maar Theo van Graven. Ook iemand die het ‘levens genieten’ hoog in het vaandel heeft staan en graag buiten de geijkte paden z’n pad vindt… De hobby’s die ik met hem deel (duursport, alternatieve muziek en bijzondere reizen) geven genoeg gespreksstof om de reis aangenaam te laten verlopen. We moesten zelf oppassen om bij station Ede-Wageningen op tijd...