‘Ik zie dat u geniet van de kunst’. Een vriendelijke vrouw spreekt mij aan, terwijl ik schilderijen van bomen bekijk. Het loopt tegen vijven, sluitingstijd van de Kunst10Daagse in Bergen. Eigenlijk wil ik nog even rekken. Zoveel heb ik nog niet gezien. Na de leuke knoppencursus in Castricum, doe ik op de terugweg nog even cultuur. Veel te lang bleef ik plakken bij het Ecodorp en dan is dag zomaar om….
Cultuursnuiven met de Kunst10Daagse, elk jaar doe ik. Vaste prik is het bezoek aan Landgoed de Hof in combinatie met het scoutinggebouw. Tussen de bomenlaan staan daar altijd de niet te missen knoertgrote foto tentoonstelling (op doorzichtig doek).
De vriendelijke vrouw die mij aanspreekt heet Annemarie Kuster. Ik ontmoet haar op de eerste verdieping van het scouting gebouw. Als ik vraag of ze ook een bezoeker is, blijft ze ook kunstenaar te zijn en laat me haar werken zien. Ik vertel haar eerlijk dat ik snel was doorgelopen. ‘Tsja uw werk is nogal groot en erg druk’. Het doet me denken aan graffiti, daar ben ik geen fan van. ‘Degene die het maakt heeft ieder geval een vrij geest’. ‘Ja, klopt helemaal’ zegt ze lachend. Het gesprek wordt steeds leuker. Ze vertelde dat ze uit Koedijk kwam. ‘Over 2 weken ga ik in je dorp bomen redden, bij het voedselbos De Groene Oase’. Ze kende de plek en de mensen die het opgezet hebben. Al pratende merk ik dat het al over 5 uur. Jammer sluitingstijd…
Ook in het Ecodorp Bergen was volop kunst te bewonderen. Zal er al schot in de bouw van hun ecohuizen zijn? Hoe staat de moestuin erbij? Er staan aardig wat auto’s dus vast genoeg reuring. Eerst loop ik de Herberg binnen en zie gelijk kunst die er uit springt. Prachtige ronde beschilderde schilden. Magisch mooi! Ik complimenteer de kunstenares en haar man, maar zie gelijk iets bekends. ‘Wouw, dat is prachtig wat jullie maken, maar volgens mij ken ik jullie….’. We raken aan de praat en na 5 minuten valt het kwartje. Het zijn de ouders van onze ex-schoonzoon Sebas! Ze hebben hun huis in Lelystad verkocht en wonen nu in Schoorl en runnen het atelier Circle of Moon (energetische kunst met teksten in frequentietaal).
‘Ik ga nog een rondje doen, maar kom straks terug om afscheid te nemen’. Bij het tiny house zie ik vrouwen bezig met hout bewerken. Als ik op afstand blijf hoor ik: ‘Kom maar gerust hier binnen kijken meneer’.
De beeldhouwer in hout heet Anja Jonker van Artkid. ‘Bomen daar hou ik ook van, vooral als ze nog leven’, begin ik het gesprek. Ze kende MeerBomenNu want haar studio kwam ook uit Castricum. Ze laat me een folder zien van workshops krukjes maken en lepel-snijden van vers hout.
Leuk, maar wat valt er nog meer te zien in het Ecodorp? Ik ken de plek nog van de tijd dat ik bij de Michaëlshof zat. Toevallig kom ik Jan Cuperus tegen, de kartrekker en praat met hem over de tijd (2016-2018) dat ik bij het Ecodorpnetwerk zat. ‘Helemaal achterin op ons terrein bij de bunker, daar vind je de expositie van Monica Petter’. Ook met haar en d’r man Henk had ik vroeger hele leuke contacten.
Bij de verkoop van de Michaëlshof hadden Monica en Henk Petter een ambitieus plan geschreven. Helaas het werd hun niet gegund en de nieuwe kopers (Rijk aan het Wad) hebben uiteindelijk hun beloftes niet waar gemaakt. Alles is gesloopt, zelfs de Gaudibank heeft het niet overleefd…
De Kunst10Daagse 2026 een fractie van het aanbod heb ik gezien, maar wat ik zag was weer GENIETEN!. Volgend jaar maar een paar extra vrije dag inplannen…