‘Ohhhh broertje ik heb er toch zo’n zin in….’. Het is een traditie geworden elk jaar met Rennie op fietsvakantie. Dit jaar voor de vierde keer, met de duo-bike naar het geheime eiland Wieringen. Een succesformule waar nooit een eind aan moet komen.
Vorig jaar beloofde ik haar: ‘Bij de vierde keer gaan we vier overnachtingen doen en zo tellen we er elk jaar eentje bij op’. Dan moet het weertje wel meezitten, dus voor de zekerheid de ‘magic bus’ op camping Terra Incognito op Wieringen voor drie nachten gereserveerd. Donderdag kunnen we nog wel zien of we de vierde nacht ook bijboeken.
Donkere wolken boven de plek waar we heen willen. ‘Houden we het droog Rennie?’. Gelukkig geen spatje gekregen en de accu zit nog op twee derde vol. Om 12.00 uur zijn we op de camping en hier is het wél noodweer geweest, overal plassen water.
We installeren ons in de bus en fietsen naar Hippo voor de boodschappen. Het stokje ‘lol maken met Rennie’ geef ik om 17.00 uur over aan Erna. Net als vorig jaar loop ik naar huis om de dames achter te laten, die redden zich wel….
Chillen in de bus
‘Voor het geval dat je last krijg van vervelen: hier is de mobiele tv. Welk programma wil je zien?’ ‘Dat met die stelletjes, met Linda Vergouwe en die mannen’. Regel ik zus, dan pak ik een boek. Die ‘i-pad’ is een gouden greep, want Rennie kijkt graag tv. Verder natuurlijk ook de luidspreker box, want we spelen graag Nederlandse muziek. En op z’n tijd een koffie koffie, biertje, plakje kaas, zo simpel kan ons vakantievertier zijn….
Gaan met die banaan
‘We gaan toch wel op pad broer?’. Die duo-bike hebben we niet voor niks meegenomen, dus rijden met die handel. Even bij het Lutjestrand de windsurfers bekijken, dan via Westerland naar Den Haukes. Hier gaat het regenpak aan, ook goed tegen de kou. Als het te gortig wordt met de regen, schuilen we bi de boeren-zuivel-winkel. We scoren lekkere advocaat-vla en m’n tas wordt gevuld met boeken uit een straatbieb.
Zo dat was goed honger kweken, want keukenprins Cor gaat aan de slag: bonenschotel met heel veel extra’s. Smullen! De avond invulling van Rennie is heel overzichtelijk: regelmatig doet ze een tukkie en een peukie, terwijl ik weer in de dikke boeken zit…
Buiten regent het pijpenstelen, de kachel brandt, het leven is zo beroerd nog niet hier in de bus. Intussen is de campingbaas Klaas nog hard aan het werk. De trekkershutten waar we op kijken zijn nog niet klaar en morgen komen er gasten.
Wat hebben we ’t goed
‘Goeie morgen broertje hoe laat is het?’ ‘Half 6, veel te vroeg, slapen zus!’ ‘Niks hoor ik doe een rokertje’. Ze gaat op de tree bij de uitgang van de bus en ziet de zon opkomst: ‘Oh wat is het leven toch moooiiii..’
Zullen we na de vakantie stoppen met roken? Nee, dat kan ik niet, zegt ze resoluut en duikt weer in de bed…
De planning was tien uur wegwezen, maar dat wat ff anders. Met een gulle lach komen daar Diana en Marjo met lekkere koekjes. Helemaal leuk. Koffie voor de mannen en thee voor de dames en lekker kletsen in de bus.
‘Hoe laat gaan we fietsen Cor?’ Dat wordt na het broodje eten. Mis…! Wim komt eraan, met fiets en de tent blijft in de auto. Hij kan super de luxe ingerichte tent huren. Ik ben benieuwd of hij het bij 1 nacht houdt. Het plan is: wij op duo-bike, Wim op z’n luxe Dutch-Id, richting Hippo-Stroe-Vatrop en de haven van Den Oever kijken of er een vissie is te scoren….
Rondje Wieringen fietsen
Het ritje dat we vandaag met Rennie maakte ging niet helemaal naar haar zin. ‘Die Wim en Cor gaan onderweg met iedereen kletsen en ik maar wachten’. In Hippo maakte het duo het te gortig. Bij het voormalig kerkje De Grebbe troffen ze Karin Smits. In 2023 ontmoette ik haar tijdens de open monumentendag en schreef er een blogbericht over. Maar Wim wilde haar levensverhaal ook graag horen, dus die arme Rennie maar wachten. Daarna moest ik zo nodig ook nog naar de bieb in Hippo en kwamen bij Stroe ook nog eens 2 tuinvrienden tegen. Pislink werd ze toen we bij Vatrop stopte om te kijken wat er over was van ‘Rijk aan het Wad’ (heel weinig dus) en even later ook nog een Heidi die met haar man aan de wandel was (met Heidi werkte ik jaren op de tuin). ‘En nu wil ik een biertje!!!’ Ja hoor tis jouw vakantie Ren, in Den Oever steken we op.
Wim wat doe je al die boeken? Rennie: zit er wat tussen? Wim: twijfel gevalletjes. Het wordt…..??? Ik doe er toch niks, de boeken blijven waar ze staan. Kijk Wim nou eens zitten in z’n luxe tent! Z’n kleine trekkerstentje ligt nog in z’n auto. Geweldig die ingerichte tenten op de camping Terra Incognito: je kunt er alleen komen door het te ontdekken…
De kunst van flexibel zijn
Voor vandaag hadden we een strakke planning: naar het taalcafe, dan naar het bos en deDijkgatshoeve. Mooi niet dus. Je moet flexibel zijn als je met Rennnie op pad bent. Na het opstaan ging alles gesmeerd tot het ontbijt aan de picknickbank. Oei, er zit geen rugleuning op dat ding en na haar eerste sneetje pindakaas lazerde ze stijl achterover. ‘Au-au-au, m’n rug doet zo zeer’.
Moet ik een dokter bellen? Eerst maar even naar de drogist voor paracetamol en een smeerseltje voor de rugpijn. De rest van de ochtend bleef Rennie zielig op bed ‘Je brengt me toch niet terug naar huis?’
Gelukkig eind van de ochtend zakte de pijn weg en konden toch een ritje maken op de duo-bike. Eerst naar het Lutjestrand windsurfers kijken, dan via de mooie Wierdijk een ijsje/bakkie koffie scoren bij de zuivelboerderij.
Wim met zijn superluxe e-bike trok zijn eigen plan. Voor hem zit het erop, wij mogen nog een nachtje genieten in de bus. Terwijl ik dit schrijf doet zus weer eens een tukkie, haar favoriete sport. Dat laatste biertje straks zal smaken!
Wat een mooie ochtend
‘Ben je helemaal gek geworden, tis 5 uur, terug in je bed’. ‘Hoe laat is het dan? De zon schijnt en ik ga een bakkie zetten’. Om half 7 kan Peukie niet langer in bed blijven. ‘Wat doe je Leukie?’ (ik lees de Volkskrant op m’n mobiel). Aan alles komt een eind, Peukie en Leukie moeten om 10.00 uur dit paradijs verlaten. Als we ontbijten vraag ik hoe haar vakantie was. Vast helemaal goed, maar er was vast ook iets beroerds. ‘Dat ik gisteren in Hippo geen lekker tapbiertje mocht drinken’….
En hoe vond je ons gezelschap? ‘Heel gezellig, die mogen volgend jaar ook weer komen’. ‘Prima Peuk, dan noemen we ze voortaan Ernie en Peer’. We zijn mooi op schema. Hopelijk gaat het me lukken al onze spullen op de duo-bike te laten, intussen doet zus weer een tukkie…
Nooit de kortste weg naar huis
Dag Laura en Klaas, verdikkeme we moeten om 10.00 uur afscheid nemen terwijl we veel langer wilden blijven. Jammer, maar het was fantastisch bij jullie! We gaan niet rechtstreeks terug naar Julianadorp, maar doen een blokkie om. Je maakt ook van alles mee als je last van ‘wegwee’ hebt (omgekeerde van heimwee). Mooi die bezoekjes vandaag bij:
- Johanna’s Bos, volgend jaar gaan hier een yurt huren.
- Oekraïense vluchtelingen in Wieringerwaard.
- Landgoed Teun Vos hier gaan we de langste dag met de MeerBomenNu club vieren.
- Zorgboerderij Blij op de Boerderij in ’t Zand (bij Monique, Tessa en Robin)
Nee zus we kopen geen koffie voor 4 euro bij het tankstation van Zijl. Gratis koffie is beter, we scoren het vandaag twee keer. Bij de zorgboerderij in ’t Zand kwam Rennie op het idee: zij dagbesteding en Cor vrijwilliger. Niet gek gedacht want het is erg leuk daar.
Weer thuis in Noorderhaven
Wat een lekker fietstochtje was dat op onze laatste dag, zonder dat we de batterij van de duo-bike moesten opladen. Op het terras van de snackbar in ’t Zand neemt Rennie nog een biertje en hotdog. Ik ga voor een patatje pinda en milkshake. De zon schijnt uitbundig en rond 5 uur rijden we de laatste kilometers.
Rennie kan er weer een jaar op teren. Volgend jaar wordt de vijfde fietsvakantie. Een lustrum dus! Dit Pinksterweekend laat je broertje je met rust, maar dinsdag zien we elkaar weer!
