Vaste prik: appeltaart en mannenlol met de Kruiszwinploeg

Vaste prik: appeltaart en mannenlol met de Kruiszwinploeg

Met zes man vorm ik de ‘Kruiszwin vrijwilligersploeg’ van het Landschap Noordholland. Elke donderdagochtend doen we natuurwerk met als hoogtepunt de koffiepauze. Helaas nog een paar weken en gaan we in kerstreces. Dan krijgen de ouwe lijven weer even rust en mogen we binnen blijven bij de warme kachel. In de natte novembermaand waren laarzen en regenpakken onmisbaar om het werk te kunnen doen. Donderdag vonden we een lekker plekkie: zittend aan de rand, uitzicht op het water (zie foto). Een keertje werd het te gortig en stopten na uurtje stroruimen. Het heilige koffiemoment werd natuurlijk niet overgeslagen, dus gingen we bij Pim in huis de appeltaart oppeuzelen. Zulke momenten zijn gelukkig uitzonderingen, want de ‘schaft’ gebeurd op het...

De mooiste cadeautjes & rijmen zijn voor Cor!

De mooiste cadeautjes & rijmen zijn voor Cor!

Wat is toeval? Surprisedag bij de Michaëlshof met het bekende recept: iedereen maakt een pakje met rijm en het lot bepaalt wie je krijgt. Toen was ik uitgelaten blij, want ik trok het juweeltje van Michaël, maar dit jaar ging ik op herhaling: opnieuw de hoofdprijs! Zie ook mijn blogbericht 2016:  https://coroppad.nl/de-week-van-de-michaelshof/ In de mail kregen we de uitnodiging van Michaël: ‘Vrijdag 1 december is onze  jaarlijkse Vier het leven feestje in de sfeer van Sinterklaas. We ontlopen hiermee al jaren alle discussies over hoe je het beste Sinterklaas kan vieren, want dat doen we geheel op eigen wijze door een surprise te maken van natuurlijk (of waardeloos) materiaal met een gedicht erbij dat slaat op de intentie en de essentie waarmee we hier met...

Mooi mens Yoka van Avalon

Mooi mens Yoka van Avalon

Paradijsvogels, meestal ontmoet ik ze op m’n reizen. Maar als je goed kijkt vind je ze ook in het gewone leven, dicht bij huis. Sinds oktober woont Yoka in een Ger (Mongoolse ten) bij de Michaëlshof. Langzamerhand leer ik Yoka beter kennen. Woensdag op de tuindag werden we ‘Feestboek-vrienden’ en nieuwsgierig als ik ben dook in haar ‘sociale media’… De computer ging dit weekend aan, even kijken op Facebook… Zo! die is behoorlijk actief!  Maar sinds Yoka bij de Michaëlshof woont, is ze ook gestart met de besloten groep ‘Levendig leven op de grens van land en water!’. Ondersteund met prachtige foto’s schrijft ze’: Wij laten jullie meeleven via deze groep met kip en knol, drum en olie, zilte lucht en...

Zestig wordt je maar één keer….

Zestig wordt je maar één keer….

Rennie, die bijzondere zus van me: Ze was nog maar net 59, toen ze zei: ‘M’n zestigste gaan we groots vieren hè broer? Wrijvend in haar handen en een dikke lach: ‘Dan nodigen we veel mensen uit, huren een boot en gaan lekker varen’. Woensdag de 15e haalde ze deze mijlpaal. We hebben het groots gevierd. Die boot vonden we wat frisjes, wél hebben we veel mensen uitgenodigd, lekker taart gegeten en het leven gevierd. Rennie zit gelukkig weer beter in haar vel. Met het overlijden van onze moeder (1-5-2016) heeft ze het moeilijk gehad. ‘Juut en Juul’ trokken veel met elkaar op. De gewoontes van Mam zitten er nog goed in, maar Ren is ook met haar tijd meegegaan.  Bijvoorbeeld altijd mobiel bereikbaar! Van de zomer kreeg ze nog een...

De 222 kan weer 50.000 kilometers onbezorgd roetsen

De 222 kan weer 50.000 kilometers onbezorgd roetsen

Tijdens de roeifiets toertocht zag Derk Thijs m’n 222. Hij verzuchtte: ‘wat ik zou ik deze fiets graag een dagje in m’n werkplaats onderhanden nemen’. Deze week greep ik m’n kans. M’n ouwe 222 ging voor groot onderhoud naar Middelburg. Negen jaar geleden kocht ik m’n splinternieuw stalen Thijs 222 roeifiets en sindsdien heb ik hem niet gespaard. Vol gas tijdens de wedstrijden en met (te) zware bepakking op trektocht door Europa. Of gewoon in de buurt woon-werk verkeer. Slechte weersomstandigheden deerde me niet. Het heeft wel wat: roetsen in de regen. Net een roeiboot, maar dan op de weg. M’n wielnaaf vond dat vaak niet zo prettig. In september trof ik zo’n hoosbui, een dag later stond de  freewheel helemaal...

Altegaer raakte mijn gevoelige snaar

Altegaer raakte mijn gevoelige snaar

  Verhalende liedjes over vroegere maritieme tijden. Daar mag je mij voor wakker maken. Zondag trad de gelegenheidsgroep ‘Altegaer’ op in het atrium van het Zuiderzeemuseum in Enkhuizen. Een mini-concert met een maximum van plezier. De zanger Frank Edam ken ik van de groep ‘Onstuimig Schuim’. Hij vroeg of ik wat filmpjes van het optreden wilde maken.  Hierdoor zat ik, samen met Brigit, Willem en Jacqueline op de beste plek, helemaal vooraan en konden optimaal genieten van ‘Altegaer’. De groep ontleent haar naam aan de manier waarop ze is ontstaan: de leden zijn zo maar bij elkaar gekomen, als een allegaartje. De groep bestaat uit Marita Kruijswijk (fluiten, zang), Marian Nesse (accordeon, bas en zang), Narda Kaandorp...

Lummelen en luieren in Duitsland

Lummelen en luieren in Duitsland

In een piepklein plaatsje in Ostfriesland zijn onze vrienden Ad en Jeanet uit Schagen tien jaar terug neergestreken. Ze zijn nu op trektocht door Schotland en hun boerderij staat leeg. ‘Willen jullie een tijdje op ons huis passen?’ Nou dat willen we wel! De plek is al heel wat keren door ons verkend, maar altijd met mooi weer. Eerst even ouwe-koeien-uit-de-sloot-halen: Ik ken Jeanet Milius van de tijd dat ze bij drukkerij van Ketel werkte. Mijn vader werkte er ook en met personeelsfeesten hadden mijn ouders de grootste lol met Ad en Jeanet. Dat was in de jaren negentig, het kon niet op in de economie. Ik zat in hetzelfde krantenwereldje, logisch dat als ik Jeanet spreek het altijd gaat over ‘die goeie ouwe krantentijd’. Brigit heeft Ad en...