Al 71 jaar sloven mensen zich uit in ons dorp om een bloemenmozaïek te maken. Moet je voor dit monnikenwerk gestoord zijn? Het resultaat ziet er soms prachtig uit, maar ‘the making of’ daar gaat het om! Dat ik ontdekte ik deze week met het maken van een mozaïek voor de Bloemendagen in onze bibliotheek.
Anneke en Izabel waren de gangmakers om voor de bibliotheek van Anna Paulowna een mozaïek te maken. Op de appgroep stuurde ze een oproep om te helpen met prikken. Vorige week spoorde Izabel me nog aan, ze had nog niet veel aanmeldingen en ik had zo me twijfels.
Dinsdag zouden ze beginnen, eerst maar even kijken. Anneke laat me het ontwerp zien. ‘Is-ie zo klein (1 bij 1 meter)? Zo eentje heb je in 2 dagen geprikt’. Nou donderdag kom ik helpen en hoop dat er vrijdag ook nog wat te doen is.
Veel ervaring heb ik niet in het maken van mozaïeken. Op de lagere school in Breezand maakten we er ooit eentje ‘Wees wijs met de Waddenzee’. Daarna werden we door Kees van Paridon verleid om te helpen voor het serieuze werk. Kees was behoorlijk fanatiek in wilde kampioen worden. Twee keer deden we een poging. We konden trots zijn op het resultaat, alleen nooit kampioen geworden…
Daarna sloegen we geen jaar over om op de fiets een rondje te maken. Vaak hoorde je het commentaar dat het aantal mozaïeken elk jaar afnam. Ja, vroeger was alles beter? Was het nieuwtje eraf en hadden de mensen geen tijd meer? Toch blijven de Bloemendagen niet weg te denken, mede dankzij de vele randactiviteiten.
Woensdag wordt mijn eerste prikdag en zie dat het werk al aardig opschiet. Het mozaïek staat buiten en aan de tafel zit het werkvolk. Allemaal bekende gezichten gezellig! Ik ken m’n taak het prikken van de hyacintenbloempjes is voor experts. De tafel is voor mij om de naalden in de kontjes te steken. Petra en Erwina doen het voor.
‘Straks komt mijn taalmaatje uit Oekraïne, dus ik kan niet lang helpen’. Even later komt Ruslan aangelopen. Hij stelt zich voor en gaat aan de tafel zitten. Ik vertel hem een en ander en dat we een mozaïek maken. ‘Muziek verstaat Ruslan’. Duidelijk praten Cor! Ik leg hem uit wat we zoal doen en Ruslan gaat ook aan de slag. Lekker simpel werk dat maakt het praten makkelijk, een uur ‘taalles’ is zo voorbij.
Vrijdag moet onze mozaïek klaar zijn. ’s Middags schuif ik weer aan om naalden in de witte konten te steken (ons mozaïek overheerst de kleur wit) en verder hou ik me bezig met de catering. Ook nu weer gezellig babbelen over van alles. Het werk is buiten voor de bieb, dus regelmatig komen er kinderen langs die het vak ook willen leren. ’s Avonds heb ik biebdienst en de prikploeg staat in de lage versnelling. Een lampje moet erbij om de laatste gaatjes dicht te prikken. En daar staat-ie dan als het donker is: onze mozaïek, de trots van de bieb! Het probeersel van Anneke en Izabel is geslaagd. Het brengt reuring en gezelligheid, dus volgend jaar een tikkie groter?
Zondag is het tijdstip om een rondje mozaïeken te doen. Frea en Joris zijn er speciaal voor naar de polder gekomen, met nog eens duizenden anderen toeristen. Wat een drukte rond de kerk en de poldertuin. Anna Paulowna staat op de kaart!
