Daar kwam Brigit met een leuke uitnodiging die ze in de supermarkt had gevonden: ‘Landgoed Oosterwijk zoekt mensen met groene vingers. Is dat wat voor je?’. Lief van je Brigit, maar ik heb me er al voor opgegeven…
Het gaf direct wat wrevel in huize Zwaag. ‘Heb je al niet genoeg van dit soort werk, thuis zijn er ook genoeg klusjes’. Brigit heeft helemaal gelijk, maar mijn nieuwsgierigheid was weer niet te stuiten. Eindelijk heb ik de kans om een kijkje te nemen bij het monumentale landhuis Oosterwijk in Anna Paulowna.
Ooit in 1861 gebouwd voor jonkheer mr. Van Foreest (o.a. grondlegger polder Het Koegras). In de uitnodiging staat: ‘Samen met Landschap Noord-Holland zetten wij ons in voor het behoud van historisch groen erfgoed’. Ook lees ik dat Oosterwijk deel neemt aan het project ‘Van Stinzenplant tot Boergbloumkes’.
Dat is toevallig! In december werd ik nog gevraagd door boswachters Ineke en Klaas Jan van het Landschap om te helpen zaailingen te verwijderen. De stinzen (sneeuwklokjes) die in het Poldertuinbosjes groeien, hebben meer ruimte nodig. Inmiddels ben ik hier drie keer aan de slag geweest. Na het trekken van duizenden esdoorns konden we donderdag voor het eerst stinzen (sneeuwklokjes) planten. Deze actie had ik gedeeld met mijn MeerBomenNu en Landschap vrienden, waarop alleen Ab reageerde en kwam helpen.
Zou er voor het project op het landgoed Oosterwijk meer interesse zijn? Op m’n ligfiets rij ik er maandag heen en wordt begroet door boswachter Klaas Jan: ‘Leuk Cor dat je er bent, daar is Silvana, zij is de eigenaar van het landgoed’. Intussen zie ik zo’n tien mensen die op de uitnodiging zijn afgekomen. We schudden handjes en maken ook kennis met Mark de andere eigenaar. Een flamboyante man, wijde broek en wilde haardos, die de handige Harry van het verbouwen van het landhuis blijkt te zijn. De sfeer is gezellig en schitterend lenteweer. Laat de rondleiding maar beginnen.
Klaas Jan en Ineke nemen ons mee en vertellen waarom Oosterwijk zo’n bijzondere stinzen locatie is die in ere moet blijven. Ondertussen verbaas ik me over de bijzondere attributen die je overal in de tuin staan. Dat wordt foto’s maken. Is dit alternatieve kunst of hadden ze wat spullen van de kringloopwinkel over? Een schaakspel, geluidsboxen en tien klokken die in de boom hangen. Een kleurrijke buitenkeuken en een vervallen koetshuis. Nu gaat me een lichtje branden…
Na de rondleiding is er koffiepauze. In de keuken raak ik in gesprek met Werner de vader van Silvana. Eigenlijk kwam hij langs vanwege de stinzen informatie, maar kon het niet laten om na de koffie zijn handen uit de mouwen te steken. Jammer, de meeste bezoekers wisten kennelijk niet dat er ook gewerkt zou worden. Met een aantal fanatiekelingen ga ik aan de slag. De klappen van het stinzenplanten kende ik al: gaatje graven, polletje van 5 tot 10 bolletjes erin en zand erover en intussen kletsen met een leuke dame uit Hoorn.
De schaft doen we achterin in de tuin bij picknickbank. Hopelijk krijgt Silvana het voor elkaar dat een vrijwilligersgroep de stinzentuin helpt te onderhouden. Ieder geval heb ik er weer een leerzame en gezellige dag aan overgehouden! Meer info over stinzen op de Stinzenflora-Monitor.nl.
In het Noordhollands Dagblad verscheen deze pagina:
