Balkan zanger haalt mooie herinneringen terug

Balkan zanger haalt mooie herinneringen terug

In het Witte Kerkje van Wieringerwaard was zondag een optreden van Srdjan Kekanovic. Een Balkanzanger die Nederlandstalige liedjes zingt, dat lijkt ons leuk.  Het concert trok weinig mensen,  slechts 15 overwegend vrouwen werden door Srdjan ‘ingepakt’ met zijn weemoedige liedjes en grappige anekdotes. Srdjan was in de jaren negentig  uit voormalig Joegoslavië gevlucht en naar Nederland gekomen. Het eerste jaar zat hij in vier verschillende kampen en het zou hem zo’n acht jaar duren om zich echt Nederlander te voelen. De taal leerde hij door Nederlandse liedjes te zingen.  Zijn programma heet ‘ingeburgerd’, waarmee hij de Nederlandse cultuur verenigd met die van de Balkan. De muziek deed mij weer terugdenken aan de tijd dat ik met...

Twee krasse knarren van een bijzonder kaliber

Twee krasse knarren van een bijzonder kaliber

De één schildert met penselen, de ander schildert met woorden. Beide zijn ze de zeventig gepasseerd en wonen op Wieringen. Jack Feenstra en Michaël Schouwenaar, twee bijzondere mannen, die ik een heel warm hart toe draag. Ik ken ze beide nog maar kort. Michaël is de man achter het milieucentrum Michaëlshof, waar ik sinds 2015 actief ben. Jack is kunstschilder en ontmoette ik toen hij samen met zijn vrouw Premalata in 2016 een cursus bij de Michaëlshof deed.  Beide krasse knarren schuwen het spirituele niet. Michaël is spreker tijdens de ‘Soefi’ diensten, Jack ontmoette zijn vrouw toen zij actief waren in de ‘Hare Krishna-beweging’. De mannen zijn dus nogal apart en volgens mijn Brigit heb ik een niet-te-stuiten-aantrekking op dit soort...

De groene ‘typetjes’ van de Michaëlshof

De groene ‘typetjes’ van de Michaëlshof

De Lepelaar een biologisch dynamisch tuinbouwbedrijf in Sint Maarten. Met de Michaëlshof gingen we er vrijdag 3 maart naar op excursie. We kregen er een pracht rondleiding en een ontmoeting van een hartverwarmend mooi mens: Jan Schrijver. Jan werkt de laatste tien jaar nauw samen met zijn opvolger Joris Kollewijn. Hem kent half Nederland toen Joris meedeed met tv-programma ‘Boer zoek vrouw’. Michaël van de Michaëlshof kent Jan van vroeger de ‘geitenwollen jaren’. Met de tuincursus vertelde Michaël nog zijn sterke verhaal over ‘Wandelende uien’. Die uien hebben alles te maken met de ‘dynamische landbouw’, waarop Jan Schrijver in zijn boek schrijft: ‘De preparaten zijn voor mij een extra verzorgend element....

Mijn gouden kinderjaren met Peter Kapitein

Mijn gouden kinderjaren met Peter Kapitein

Van ’t weekend kwam m’n oudste fotoboek tevoorschijn.  Het beslaat m’n jeugd tot het eind van de lagere school. Een belangrijk deel van mooie momenten wordt ingevuld door m’n beste vriend destijds: Peter Kapitein. Peter ontmoette ik vrijdagavond opnieuw, toen hij een lezing gaf over zijn bewogen leven nadat hij kanker kreeg. Hij was op uitnodiging van triathlonvereniging de Venne  en Peter vertelde hoe z’n leven veranderde toen hij in 2005 lymfklierkanker kreeg.  Veel wist ik al, want ik had zijn boek ‘Ik heb kanker’ gelezen, maar het maakt natuurlijk veel meer indruk om het rechtstreeks uit zijn mond te horen. Peter heeft inmiddels twee boeken op z’n naam staan en is een behoorlijk actief en bekend persoon...

De vrije val in het leven

De vrije val in het leven

Dit is de titel van het boek dat gaat over ‘het omarmen van de pijn en de vreugde van het leven’. Gisteren bij de Michaëlshof werd er een stuk in voorgelezen. Een treffende passage (inhoud verderop te lezen) het bracht me op mijn ‘levenswandel’ . Eigenlijk mag ik over m’n leven niet klagen… Toen Hans Nusink een bladzijde uit het boek van ‘De vrije val in het leven’ van Jeff Foster voorlas, bracht dit een pittige discussie op gang. Bij de Michaëlshof had ik de afgelopen week heerlijk gewerkt. Genietend van de prachtige natuur, kan je er elke dag je energie op de klussen loslaten.  Woensdag (prutweer), waren we met z’n viertjes en werd het een mannen-praatdag.  De klussen moesten even wachten, wij werden weer...

Een vlechtheg heeft geen haast

Een vlechtheg heeft geen haast

Zonder m’n verjaardag te vieren, kreeg ik begin januari van Ingmar een bijzonder boekje over vlechtheggen.  Zou hij geroken hebben dat ik een neus met vlechtheggen heb? Het inspireerde me ieder geval dit blog bericht te schrijven. Het boekje geschreven door Thomas van Slobbe is intussen een pareltje in mijn uitpuilende boekenkast. Na de gift, leest Ingmar de rijm van Ivo de Wijhs uit het boekje voor. Het gaat over dat we voortdurend bereikbaar moeten zijn en eindigt als volgt: Haak af en ga verdwalen, in vroege mist en late zonneschijn. Van oudsher immers zingen nachtegalen, alleen voor hen die onbereikbaar zijn.  Deze prachtige rijm is helemaal te lezen op: Keep in Touch Nu het échte hegvlechten door mij in de praktijk gebracht: Bij de Dijkgatshoeve was ik...

Waar zijn die natuurijs-schaatsers nou?

Waar zijn die natuurijs-schaatsers nou?

Die winter van 2017 heeft weken vorst gegeven, maar net niet genoeg om te kunnen schaatsen. Dat is wat ik dacht. Maar voor de échte schaatsers, die de plekken weten, kon het mooi wél dus! Op de laatste dag (vrijdag) belde gelukkig m’n neef Gerard Nielen of ik met hem mee ging op schaatsavontuur. Nou, daar hoef ik niet lang over na te denken, want de kans dat je kan natuurijs schaatsen, is niet groot. Gerard had vorige week al een aantal keren bij Sneek gereden. Na een dooi aanval kon het deze week weer. Donderdags had hij met Theo van Graven een fabelachtige mooie rit gereden op het Paterswoldsemeer. Zij troffen daar toevallig ook mijn andere schaatsmakkers uit de Polder: Jan Prins en Kees Tol. Veel mensen denken dat het ijs nog te dun is en dus wordt er...