Vandaag beginnen: niets verspillen en gezond blijven

“We zouden wat meer een scharrelmens moeten worden. Zoeken naar een mens en milieuvriendelijk bestaan. De voorkeur geven aan kleinschaligheid. Kwaliteit stellen boven kwantiteit”. Tsjonge Cor, wordt het niet eens tijd om vandaag te beginnen….?

Dat van die scharrelmens staat in het boek van Sietz Leeflang: ‘Vandaag beginnen’, uitgegeven in 1979! Sietz leeft helaas niet meer, maar was zijn tijd ver vooruit. Zijn visie probeer ik dagelijks in de praktijk te brengen.

Daarom breng ik vrijdag een bezoek bij Jelle Fekkes, de man van voedselbos Kreilerwoud in Barsingerhorn. We zijn aan het rondje om elkaar voor te stellen: ‘Ik ben Cor, professioneel levensgenieter. De beste ontspanning krijg ik door buiten in de natuur te zijn. Dat doe ik bij wat ooit milieucentrum De Michaëlshof was’. Mijn tuinmaten Hans en David zijn ook meegekomen en knikken instemmend. Het initiatief van de excursie naar het voedselbos komt van Marja. Zij is één van de nieuwe eigenaars van ‘De Michaëlshof’, die de tuin in het zelfde gedachtegoed voortzetten onder de naam ‘Het Rijk aan het Wad’.

Daags ervoor besluit ik om me ook naar de excursie te gaan. Twee jaar terug had ik al gelezen over de plannen van het Ecobuurtschap Kreilerwoud. Een proeftuin nieuwe woonvormen in de gemeente Hollands Kroon: ‘Wonen in een ecobuurschap, in balans met de groene omgeving en met elkaar’, een idee van Jelle’s broer Peter en zijn vrouw José, Het echtpaar woont op het terrein in een stolp boerderij, terwijl hun moeder Thea langs het pad naar achter in een mantelzorg huisje woont.

Eigenlijk ben ik erg nieuwsgierig. Hoe ver is het met de plannen van het ecobuurtschap? Op m’n roeifiets rij ik van Oudesluis naar de Westfriese Omringdijk naar het adres Kreil 6. Een schuin pad de dijk af en ik ben er.

Bij de buren maak ik een foto. Een groene oase met enorm veel rotzooi. Daar mogen wel een paar containers geplaatst worden! Bij de familie Fekkes is heel wat minder bebossing, maar een stuk opgeruimder. De blaffende hond is geen roeifietser gewend en eigenaar Peter wijst me de weg naar het Ideeën Theater (Nan Cuna). Een verbouwde agrarische schuur met daarin kantoren, meerdere ruimtes voor trainingen, waaronder een theaterzaal en vrije ruimte voor nieuwe ideeën.

Hier ontmoet ik de rest, maar ook het jonge stel Corné en Kim. Zij wonen op de boerderij van de ouders van Kim in Heerhugowaard en oriënteren zich om op een andere groene plek te wonen. We drinken lekkere koffie en ik krijg Jelle z’n verhaal te horen. Hij heeft een bedrijf in landschapsarchitectuur. Met z’n gezin woont en werkt hij in Haarlem. In 2017 is hij begonnen met de aanleg van het voedselbos Kreilerwoud. Intussen is hij drie jaar verder en sta ik te popelen om te zien hoe het er bij staat. ‘Een educatief en productief voedselbos. Een plantage vol smaken. Een nieuwe manier om eten te verbouwen, met de natuur als basis’, lees ik op de site.

De laarzen gaan aan, want de winter is nat en we lopen naar het perceel van de jonge aanplant. Jelle vertelt over de grillen van de natuur, de harde westen wind die de boompjes geselen en de vruchtbare maar zware kleigrond. Met moeite kan ik een pad onderscheiden in wat over tien jaar een bos moet worden. ‘Pas op Cor, je staat bijna op een frambozen struik’, waarschuwt Jelle. Met trots laat hij ook z’n kwekerij van jonge boompjes zien. ‘Die moeten er straks uit om een nieuwe definitieve plek te krijgen’. Dat soort klussen worden gedaan tijdens de vrijwilligersdagen. Het lijkt me leuk om hier aan mee te helpen.

Voor degene die zin hebben in een basiscursus:

De plannen voor het ecobuurtschap liggen momenteel even stil. Oorzaak is de drukte van het bedrijf van Peter Fekkes. Hij vertelt me dat de plannen veel interesse kregen, maar het viel hem tegen dat van deze gegadigden toch weinig mensen overbleven die er écht voor gingen.

Intussen wordt er ook noest gewerkt bij ‘Het Rijk aan het Wad’. In december zijn er veel bomen gekapt. Dat doet even zeer, maar snoeien doet groeien. Er komen nieuwe bomen en struiken terug die eetbare vruchten gaan leveren. Op de Facebook pagina lees ik een bericht van Marja: ‘Met bezwaard hart keuken en kachel demonteren. 😥 Maar dat moet nu eenmaal om het huisje van Michaël weer mooi te maken. En kijk, achter de kachel vonden we nog een schilderij!’.

Maandag heb ik met Hans en David in de tuin een stuk grond vrijgemaakt van gras, zodat we straks kunnen zaaien. De kas is helemaal opgeruimd en Marja heeft voor het eerst in haar leven groenteplantjes gezaaid. Nu nog regelmatig water geven, zodat de tuinboontjes straks de kouwe grond in kunnen. Laat het voorjaar maar komen! We kunnen trouwens nog wel een paar luitjes ‘met groene vingers’ gebruiken, dus wees welkom op de maandag van 10 tot 15 uur bij ‘Het Rijk aan het Wad’!

Zaterdag 5 september 2026 hielden 3 voedselbossen in de Noordkop open huis. De tip las ik toevallig in de Schager Courant, hierdoor kwam ik op de website Boer & Buur met de natuur. (dé plek waar boeren en buren elkaar vinden, inspireren en van elkaar leren). Voor een rondleiding ging ik naar het voedselbos Kreilerwoud bij Barsingerhorn, maar las maandag het verslag over de Pioniersplek:

Hoe zouden de bomen erbij staan in het voedselbos Kreilerwoud? Zes jaar had ik Jelle Fekkes geholpen. Zijn broer Peter heeft vorig jaar de boerderij en het voedselbos verkocht aan René en Laura Sytsma. Nu kreeg ik de kans om er een kijkje te nemen:

Voedselbos Kreilerwoud is in 2017 aangeplant door Jelle Fekkes en het is een mooi volgroeid bos van 1,3 ha, gelegen aan de Westfriese omringdijk. Er staat een hele grote variëteit aan bomen, planten en struiken, waarvan veel al goed vrucht dragen. Daarnaast is er nog een veld met jonge aanplant van 0,7 ha, waar we ook wat groente en bloemen hebben gezet. René en Laura Sytsma zijn sinds november 2025 eigenaar van dit bos en het blijft een mooie ontdekkingsreis naar alle soorten en vruchten, waarvan ze dit jaar al veel hebben verwerkt in producten.