Raar dat weer…

Raar dat weer…

Wijze woorden van mijn roetsvriend Wim Huisman:  ‘Lang geleden en kort na mijn diagnose ben ik tot de volgende conclusie gekomen: De zin van het leven is Het Zijn. Oh ja, later kwam ik deze tegen en toen was het plaatje compleet: Leven is het zijn tussen twee eeuwigheden in. Ik ben dus vooral hier en nu en geniet’.

Wim schrijft dit terwijl de roller coaster van het leven mij af en toe van de wijs brengt. Tot dat het in februari ging vriezen. Na drie jaar droog te hebben gestaan steekt de schaatskoorts weer op… Het weerbericht van de Volkskrant zegt hele week -10 graden…..wouw dat wordt schaaaaááátsen!!!

Donderdag 11-2: sportvriend Theo van Graven appt: ‘En Cor schaatsen geslepen en tas gepakt…. ik wel. Morgen ga ik naar Giethoorn, ga je nog mee? Rond 8.15 bij jou?’. Heerlijk dat soort acties! We spreken af en eerlijkgezegd slaap ik ‘s nachts onrustig. Is het ijs niet te dun, niet teveel sneeuw?

Vrijdag 12-2: angst was nergens goed voor. Ondanks m’n val wordt het een prachtige schaatsdag. Zondag krijg ik nog een lekker schaatstoetje op het Oude Veer en dan is ijsfeest helaas voorbij. Voor mijn bloglezers kon ik eindelijk eens een stukkie schrijven dat niet over vroeger ging….

Een week later. Het ijs was in een paar dagen vertrokken. Kan ook niet anders met de opwarming van de aarde. Het weerbericht Volkskrant geeft de week erop temperaturen van +15 graden. Op Facebook zie ik een foto van Daniëlle van der Ploeg, bloeiende krokussen bij het Oude Veer.

Woensdag 17-2: gelukkig zit ik in het hier en nu en geniet. Op de agenda staat: ‘fruitbomen snoeien bij Rijk aan het Wad’. Jan Paauw heeft er verstand van en geeft ons instructies. We drinken coronaproof buiten een bakkie en gaan aan de slag in de natuur. Jan is erg enthousiast over de plek met uitzicht op de Waddenzee. In Anna Paulowna bestiert hij ook een soort dorpstuin, zie z’n site: https://www.peacockgarden.nl/ 

Maandag 22-2: opnieuw naar Vatrop waar we in de praktijk gaan brengen wat we van Jan geleerd hebben. Zo’n dag begint altijd om 10 uur met een bakkie. Weer overtreden we de ‘corona-wetten’, want we zijn met z’n vijven samen. Maar ach…tis buiten en blijven op 1,5 meter….

Donderdag 25-2: lees ik de wijze woorden van Wim op Facebook: leef in het hier en nu en geniet! Dank je roeifietsvriend op afstand! Hopelijk zien we elkaar weer in het echt tijdens de roetstour die dit jaar nog komt?Raar het weer contrast de afgelopen twee weken dat we mochten meemaken. Ieder geval hebben we ervan genoten!

Weerbericht eerste week:

en het weerbericht van een week later:

Wanneer ik met Brigit geniet van een lekkere maaltijd, komt ze als toetje soms met een verrassing: ijsje met slagroom. Zo kwam ook aan deze week nog een leuk staartje…

Zaterdag 27-2: op de duobike met mijn zus Rennie naar Sylvia Leentvaar in Julianadorp. Syvia is een wilde zadenverzamelaar. In haar tuin en in de natuurtuin van het Wildrijk (St.Maartensvlotbrug) kweekt ze wilde planten. Haar mede-vrijwilligers van het Landschap NH bood ze aan om langs te komen om zaden uit te zoeken. Haar voorraad is groot en door corona krijgt ze weinig klandizie. Voordat de kiemkracht van de zaden afneemt, mogen haar Landschap’s vrienden hun slag slaan. Dank je Sylvia voor dit ruimhartige aanbod!

Na het bezoek rij ik met Rennie op de duobike nog een rondje kust. We parkeren de fiets bij de kustlijn en gaan samen op de foto. Dat was nog eens een lekker toetje!

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *