Na gedane arbeid is het goed rusten

Na gedane arbeid is het goed rusten

Het komt bij mij niet meer voor: op vakantie lange tijd op dezelfde plek. Het reizigersbloed wil verder trekken. Toch zat ik de hele week in Nijeberkoop en verveelde me geen dag. Vobula is het toverwoord en dat vraagt een kleine toelichting:

vobula cor en ingmar

Vol trots laat ik de nieuwe brug zien, samen met Inge van Wel gemaakt

20160818_084415

Erik Wannee houdt het werk op de corridor in de gaten

Vorig jaar maakte ik voor het eerst kennis met de stichting Vobula, wat staat voor Vrijwillig Onderhoud BUtenplaatsen en LAndschappen. Zie ook Vobulakamperen. Het komt er op neer dat je een ‘s morgens werkt in de natuur en ‘s middags vakantie viert. Voor mij is dat werken net als sporten, heerlijk om te doen en na afloop kan je tevreden op je lauweren rusten.  Nou viel het keiharde werken dit jaar wel mee.  Geen zware takken zagen en afvoeren of kruiwagen schelpen rijden. Ik had me ook voorgenomen wat minder fanatiek te buffelen, waardoor je nog wat energie over had voor het middagprogramma.  Het werd een zeer plezierige week met afwisselend werk, leuke mensen en prachtig weer. Uiteraard ging ik weer samen met Ingmar Zondervan (beide op de roeifiets) Ook dit jaar had zijn vrouw Marieke de leiding, dit keer deed ze dit samen met Erik Wannee. Erik is een oude bekende in het ligfietswereldje. Hij heeft ooit in het bestuur gezeten, rijdt op een Flevobike, terwijl zijn vrouw Saskia een velomobiel van Orca rijdt.

Het ritje er heen

20160818_121159

Het bankje is klaar, Ingmar en Inge mogen even rusten

Met windje in de rug op de Afsluitdijk leek het een makkie te zijn, dus als een ware toerist roetste ik door Friesland. Bij Heeg helaas lekke band. Geen probleem, want achterband verwisselen is ‘n routine klus geworden. Nou nog eens een goede pomp, want met dat kreng kwam er maar net drie atmosfeer in. Dan worden die laatste 50 kilometer met zware bepakking lastig.  Uiteindelijk met deze slappe band niet meer lek gereden en als laatste deelnemer bij het landgoed Boschhoeve in Nijeberkoop aangekomen.

Onze taak

20160818_095100

Werk op de corridor was zwaar, daarom rusten we regelmatig!

We waren uitgenodigd bij de eigenaar van het landgoed De boschhoeve. Een nazaat van de familie Deknatel-Feitsma was de 80-jarige krasse Willeke. We werden uitgenodigd om haar villa te bezichtigen en werden getrakteerd op koffie en taart. Het langgerekte landgoed (4.6 km.lang en 300 tot 500 meter breed) strekt zich uit tussen twee beken: de Tjonge en de Linde. In het nabijgelegen bos moesten de paden hersteld worden, dus veel snoeien en woekerende bramen eruit steken. Na een paar dagen zie je snel hoe het opknapt. Vooral het herstellen van bruggetjes en nieuwe banken was leuk om te maken. Minder bevredigend werk vond ik het herstellen van de ‘zichtlijn’ en het rooien van de boompjes in de ‘corridor’. Zeker duizend zijn er door ons te grazen genomen (meeste uitgestoken en sommige kortgewiekt), maar een veelvoud hiervan staan er nog. Tja, dus een druppel op de gloeiende plaat (grasveld).

20160815_174316

Mölky, het zelfgemaakte paaltjes spel werd vaak gebruikt

De hele week was het stralend dus lekker ongegeneerd lummelen op de camping, elke avond kampvuur maken en spelletjes spelen. Zo verblijde ik Vobula met ‘Mölky’, dus twaalf paaltjes gezaagd en van nummers voorzien.  Verder vulde ik m’n dagen door te toeren met de roeifiets onder het mom ‘zoek het ‘Canada meer’. Dat lukte me de laatste dag en dus toch nog even lekker kunnen zwemmen. Onderweg ook nog een bekende roeifietser gesproken: Piet Andringa reed in z’n Quest ritje Dronten-Groningen en kwam Ingmar en mij tegen. Leuk!

Toch nog afzien

Het ritje naar Anna Paulowna werd nog een pittige kluif. Zaterdag was nog een plezier ritje naar Kraggenburg voor de splinternieuwe natuurcamping ‘Netl,de wildste tuin’.  Een overnachting op een zeer bijzondere camping. Tip: lees het uitgebreide verslag van Belle op haar site ‘Kampeerwijzer’

Natuurkampeerterrein De Mig moet je gezien hebben

Zondag was het gedaan met het mooie weer. Zuidwesten wind op kop met stortbuien. Thuisgekomen wachtte ons nog een verrassing. Onze kat Scotty zat opgesloten in de keuken en had krabbelend de knip op de deur geschoven. Handige buurman Germ zorgde voor de oplossing en hielp ons door het keukenraam eruit te lichten. Tja, had ik bijna in onze achtertuin gekampeerd…..

 

 

1 Comment

  1. Piet Andringa
    aug 22, 2016

    Het is opvallend hoeveel bekende ligfietsers ik al ben tegengekomen tijdens tochten. Zo zie je maar, als je niet wilt opvallen moet je niet gaan ligfietsen. Terwijl de algemene opvatting is dat ligfietsers niet opvallen.

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *