Zit ik in de wachtkamer bij de ‘dokter’, vraag ik aan de vrouw die tegenover me zit: ‘Wat mankeert die van u?’. Meestal heerst er doodse stilte in wachtkamers maar niet in deze. ‘Zal ik een bakkie koffie intappen en lust u er een koekje bij? Tis allemaal gratis hier’. Raad eens in welke wachtkamer ik zit? Nee, niet die van dokter of dierenarts. Ik ben bij het Repair Café in Anna Paulowna!
‘Heeft u thuis een kapot apparaat of een wankele stoel? Dan denkt u misschien meteen aan nieuwe kopen. Maar wist u dat repareren vaak ook kan? Veel kapotte apparaten en meubels worden weggegooid, terwijl ze vaak nog jaren mee kunnen na een kleine reparatie. Bij het Repair Café helpen vrijwilligers om uw spullen een tweede leven te geven’. Op de site de Gemeente Hollands Kroon staat waar je terecht kan als je iets wil laten repareren. Duurzaam leven staat bij ons hoog in het vaandel. We kopen liever wat duurdere spullen die langer meegaan, dan weggooi rommel.
Onze handige kleine Siemens stofzuiger doet niks meer. Gaat-ie naar de stort of kunnen ze er bij de kringloop nog wat mee?. Of wat dacht je van het Repair Café? Brigit weet dat die één keer in de maand op donderdagmiddag open is. Om half twee ben ik de eerste klant. Bij de koffietafel zit Antoinette, een vriendelijke vrouw. Ik laat de stofzuiger zien en vraag haar wat nu te doen. Ik mag gaan zitten en ze geeft me een formulier om in te vullen.
‘We hanteren een starttarief van 25 euro en als het apparaat niet gemaakt kan worden volgt geen restitutie’. Deze lolbroek heb ik snel door en vraag haar: ‘Wat kost die koek?’ Haar lach wordt nog breder als ik zeg: ‘Kan ik het ook afkopen met appeltaart of zelfgemaakte pannenkoeken?’. Intussen is een bekende naast me gaan zitten. Jan, die ik ken van het Landschap, z’n heggenschaar is stuk. Hij is nummer 5, schuift ook aan de koffietafel en mengt zich in het gesprek.
De mannen van het Repair Café zijn aan de andere tafel bezig met de reparaties. De oorzaak, dat mijn stofzuiger stuk was, lag aan een breuk in het snoer, die vast zit aan de opdraaihaspel. ‘De haspel kan niet open. We kunnen hem verwijderen en het snoer rechtstreeks vastmaken. Gaat u hiermee akkoord?’. Helemaal goed en bij de koffietafel is het zo gezellig dat ik het wachten helemaal niet erg vindt.
Zaterdagochtend doe ik m’n goeie gesprek in bed met Brigit, het gaat over elektrische fietsen. In de schuur staat een Gazelle van mijn moeder, weinig gebruikt, maar stuk. Toevallig had vriend Pim er ook zo eentje, die hij wilde maken. Ook een kwaliteitsfiets van Gazelle, maar de onderdelen zijn niet meer leverbaar. Deze dure fiets, nog geen 10 jaar, kan naar de oud ijzer boer. Of zullen handige mannen van het Repair Café er nog wat mee kunnen?