Twee krasse knarren van een bijzonder kaliber

Twee krasse knarren van een bijzonder kaliber

De één schildert met penselen, de ander schildert met woorden. Beide zijn ze de zeventig gepasseerd en wonen op Wieringen. Jack Feenstra en Michaël Schouwenaar, twee bijzondere mannen, die ik een heel warm hart toe draag.

Ik ken ze beide nog maar kort. Michaël is de man achter het milieucentrum Michaëlshof, waar ik sinds 2015 actief ben. Jack is kunstschilder en ontmoette ik toen hij samen met zijn vrouw Premalata in 2016 een cursus bij de Michaëlshof deed.  Beide krasse knarren schuwen het spirituele niet. Michaël is spreker tijdens de ‘Soefi’ diensten, Jack ontmoette zijn vrouw toen zij actief waren in de ‘Hare Krishna-beweging’. De mannen zijn dus nogal apart en volgens mijn Brigit heb ik een niet-te-stuiten-aantrekking op dit soort ‘Paradijsvogels’.

Zaterdag 4 maart kreeg ik van Michaël en Jack een knap staaltje van hun beide talenten. Het was tijdens de opening van de expositie van een 25-tal werken van Jack in de kerk van Hippolytushoef. 

Jack (Jagadisa) is ook een hobbyschilder onder de artiestennaam Jack Kunst (hij gebruikt uit piëteit voor zijn moeder haar meisjesnaam). Michaël mocht tijdens de opening een zelf geschreven gedicht voordragen. De prachtige tekst wil ik graag delen:

Kerken en Engelen

Glooiend groen of golvend geel, grillig grauw of glazig grijs

Het landschap geeft haar schoonheid met een lichte trilling prijs.

 

Waar wiens oog is het, wiens hand, wiens aandacht en wiens hart, die deze pracht

met stip voor streep en streek voor spat, ontsluit en tot verstilling bracht?

Wie vangt met diep gevoel voor kleur en lijn, voor veeg en vlek

De tedere schoonheid van boom en kerk en huis op een gevonden plek?

 

Wat zien wij hier? Wat dringt zich met bescheiden nadruk aan ons op?

Ontstaan op blanco vel, op wit papier, zoals de bloem zich stil ontworsteld uit haar knop?

We zien daken, ramen, torens en gestalten, omringd door plant of boom

Of ijle luchten, wilde wolken, een zachte glinstering in een waterstroom.

Of mensen, klein en groot,

verborgen of gezien, gestold moment tussen het leven en de dood.

Soms van de aarde, bijna tastbaar, voelbaar,  steeds herkend,

Soms stralend, hemels, kosmisch, ontrukt aan zwaartekracht of onbekend.

 

Ja, kerken zijn gebouwen met hanen, kruisen, spitsen op hun toren.

Ze rijzen boven zwaarte uit om het geluid van laaiend licht te horen.

Ze zijn antennes in een verzonken landschap waar veel verborgen blijft

En reiken naar de hemel als een ontvanger die een boodschap krijgt.

Dan daalt een engel neer uit ijle sfeer,  wordt zichtbaar, hoorbaar HIER

Op dit gewijd  moment van overgave, vervuld het wit papier.

Nog meer dalen nu af de torenspitsen stralen, trillen, beven.

 In door ouderdom verweerde steen  vibreert het eeuwig leven.

En inspireert de kunstenaar, de schepper, schilder, dichter

Wat zwaar en onbetekenend was wordt, helder, zuiver, lichter.

Kijk om je heen, open je hart, ontsper je oog, ontvang de rijke gunst

Om te genieten van de vruchten die groeiden uit het WEZEN van Jack Kunst.

 

Treed binnen medereiziger in het door Kunst gebouwd domein

Waar oude tijd bevriest en jonge tijd ontdooit en vorm volmaakt zichzelf mag zijn.

Voel de aanwezigheid van inspiratie, trots en ijver, ja zelfs engelen in deze oude kerk.

De Paradijsvogels van Wieringen, links Jack Feenstra en rechts Michaël Schouwenaar

En vergeet daarbij vooral niet om te genieten van het getoonde werk!!

 

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *