Het is voorbij, voordat ‘t weet, dus leef!

Het is voorbij, voordat ‘t weet, dus leef!

Met de narigheid ‘dood’ heb ik gelukkig weinig van doen. De meeste vrienden en familie krijgen geen ongelukken en blijven gezond. Uitzondering was 5 mei toen er twee sportvrienden op één dag eruit piepten: Anton Groenewoud aan een hartstilstand en Sander Menkveld verongelukte.

Beide mannen ken ik meer dan 25 jaar vanuit de triathlonsport. Hoewel ik minder fanatiek ben dan vroeger, ben ik het zwemmen trouw gebleven. Regelmatig sprak ik Anton en Sander in het zwembad. Twee heel bijzondere mannen. Hier mijn herinneringen:

Anton reed jaren op dezelfde racefiets ‘een blauw/witte Koga Myata’, die bij mij ongebruikt in de schuur hangt. Vaak vroeg hij ‘Cor, heb je ‘m nog?’ En dan volgde een lange uiteenzetting welke fietsen hij nog meer had. Anton was niet onbescheiden en mocht ook graag over zijn passie ‘de 4-daagse van Nijmegen’ praten. ‘Al 48 keer gelopen, waarvan 46 keer uitgelopen’ zei hij trots. Of over zijn pijntjes en kwalen, die bij hem nogal eens opspeelden.

De levenswandel van Anton verliep niet over rozen ‘ik heb veel bouten en moeren in mijn lijf, maar ik ga door’. Door jeugd-polio en tbc was de voorspelling dat hij niet ouder zou worden dan twaalf jaar. ‘Kunnen is willen’ is Anton’s parool. In een leuk stukje in de Schager Courant zegt hij: ‘Doe wat met je lijf, blijf niet zitten. Bewegen, doorgaan. Dat brengt je verder. Nijmegen is één grote familie. Die sfeer proef ik hier ook. Dat is sociale rijkdom.’  Op 65-jarige leeftijd is Anton aan een zwak hart overleden. Maar geleefd heeft hij!

Sander kende ik al van mijn Dokev-atletiek tijd. Hij was jeugdtrainers (mijn dochters waren gek van zijn bezielde trainingen) en een oergezellige loper. Met iedereen een praatje, we konden elkaars broers zijn. Net als ik pakte hij later de triatlon op en zwom ik vaak met Sander in dezelfde baan. Door z’n gezin deed hij het later wat rustiger aan, tot zo’n vijf jaar terug. Als herintreder keerde hij als een superatleet terug en werd zelfs 5e in het Kwartje Anna Paulowna.

Willem van der Voort schreef een mooi ‘In Memoriam’ hij begint treffend: ‘ Aardig, belangstellend, altijd goed gemutst en vrolijk, inspirerend, behulpzaam. En zo kan ik nog wel even doorgaan. In de bloei van zijn leven: Sander4Ever!’ Op 45-jarige leeftijd verongelukte hij door op z’n racefiets tegen een trekker te botsen.

Door mijn bestuursfunctie bij de triathlonclub heb ik deze week een roerige week gehad. Zondags de dag na het overlijden van Sander kwamen de triatleten met z’n allen naar in de kantine van het zwembad om elkaar steun te geven. Hier hoorde we dat ook Anton plotseling was overleden. Bizar, twee mannen dood op één dag! Vrijdags volgde een indrukwekkend eerbetoon voor Sander. De fietsers vormden een erehaag bij het begin van de condoleance in de kantine. Op Facebook van Sander zie schitterende sportfoto’s, maar de leukste plaats ik hier.

2 Comments

  1. Belle
    mei 13, 2018

    Gecondoleerd en sterkte!

  2. Gerda
    mei 13, 2018

    Prachtig geschreven Cor,gecondoleerd!!

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *