Categorieën
Landschap NH MeerBomenNu Natuur

‘In elke verwijderde zaailing zag ik mijn eigen verhaal’ (2)

Een sympathieke Oekraïense jongeman sprak ik vorige week in ons taalcafé. We hadden direct een klik. Nick wilde graag Nederlands leren en na afloop bracht ik hem in contact met iemand die hem verder helpt. Kan ik misschien nog wat extra’s voor hem doen?

Precies een jaar terug schreef ik dit blogbericht. Een vluchteling uit Turkije had meegeholpen met een oogstdag van MeerBomenNu. In zijn verslag vergeleek hij een vluchteling met een zaailing: ‘Het moeilijkste voor een mens is om het land waar hij geboren en getogen is, zijn familie en zijn dierbaren achter te laten. Net zoals het voor een zaailing een enorme uitdaging is om zijn wortels los te laten. Net als elke boom die we hebben verplaatst, heb ook ik een deel van mijn wortels achter moeten laten’.

Nick en ik bleven maandag in de bibliotheek even napraten. Ik liet hem mijn blog zien ‘Zoals je ziet, zit ik niet graag stil. Ik rij op een roeifiets en doe vrijwilligerswerk in de natuur’. Toevallig heb ik ook het fotoboekje bij me over het natuurgebied Kruiszwin, wat Nick met interesse doorbladert. ‘Elke vrijdagochtend doen we hier werk in de natuur’ en brutaal zeg ik er achteraan: ‘Als je tijd heb mag je ook helpen’. Nick lacht, hij wil komen!

Donderdag spreken we opnieuw af in de bieb en fietsen samen naar het natuurgebied. ‘Laarzen, een werkbroek en jas hebben we voor je’ en laat hem zien waar hij zich vrijdagochtend om 9.00 uur kan melden.

Onze werkverdeler Pim van het Landschap vindt mijn initiatief prima. Sinds vorig jaar heeft hij er voor gezorgd dat asielzoeker Rami uit Syrië erbij is. Op de appgroep stuurt hij dit bericht: ‘Bikkels, morgenochtend gaan we de 2 veldjes maaien zodat de orchideeën weer een goede kans krijgen. Er schijnen volgens Chris toch nog een aantal kornoeljes in het veldje bij nol 5/6 te staan die graag weg willen dus morgen maar even 2 man die kant op, dacht ik’.

De Kornoelje worden er door Nick en Kees eruit gespit.

We zijn vrijdagochtend met 9 kruiszwinbikkels, Rami en Nick zijn ook van de partij. Vijf man pakken de rietmaai-, hark en prikklus op. Ik mag met Kees en Nick het opschot van kornoelje en wilgen eruit spitten. Het leukste moment is natuurlijk de pauze met koffie, chocomelk met lekkere koeken aan de picknickbank. Ik merk dat Rami en Nick het niet makkelijk hebben om de praatjes van de bikkels te volgen. Hierna nog een uurtje bikkelen in het Kruiszwin en taaien we om 12.00 uur af.

Tien uur koffie tijd! De bikkels met rechts Nick en Rami.
Na het spitten mochten we nog helpen met rietruimen.

Maandag trof ik Nick weer in het taalcafé. Hij glundert: ‘Tot vrijdag Cor…’.

2 reacties op “‘In elke verwijderde zaailing zag ik mijn eigen verhaal’ (2)”

Hoi Cor, ik zag Nick vrijdag en heb hem eerder gezien. Ik meen op de boot naar Texel verschillende keren. Zal het vrijdag eens vragen.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *