Je moet maar durven: bovenop de IJsselmeerdijk en in het Dijkgatbos in september een wandelend muziek festival organiseren. Kennelijk heeft Dijk.nl (mooie foto’s van Anna Groentjes!) een afspraak met de mooi-weergoden, want ook hun 2e festival was het een stralende september zondag. De primeur in 2024 ging helaas aan mij voorbij, maar zondag waren we van de partij om te genieten van het mooie weer, muziek en prachtige locaties van het Gat in de Dijk Festival.
September 2023 (toen ook een pufhete zaterdag) was mijn eerste kennismaking met ‘Het Dijkmagazijn’. Een tip van dochter Astrid. Zij vertelde hoe Culture Matters de drie Dijkhuizen (Wieringerwerf, Medemblik en Scharwoude) in beheer had gekregen en grondig ging restaureren. Inmiddels 2 jaar later. Medemblik en Scharwoude worden gerund als alternatieve vakantiewoningen. Wieringerwerf, bij het monument Gat in de Dijk, als unieke vergaderplek en educatief bezoekerscentrum.
En dus ook de uitvalbasis van culturele evenement ‘Gat in de Dijk Festival’. Het muziek programma (singer-songwriters met veel Americana) spreekt ons aan, we boeken 2 tickets.
‘Willen jullie een stapeltje open-monumenten-dag-folders neerleggen bij het festival met de groeten aan Marlies?’. Via haar werk bij de Gemeente Hollands Kroon kent Astrid de organisator Marlies Buurman van Culture Matters. Onder de overkoepelende projectnaam Dijk.nl maken ze zich sterk voor het behoud en beleefbaar maken van watererfgoed.
Precies op tijd, 12.00 uur zijn we zondag voor het eerste optreden onder de tent van Elsa Birgitta Bekman.
‘Mis deze openings-act niet’, stond te lezen op de site. Spannend hoe het eerste nummer muzikaal begon. Eerst de toetsen, cello en drum met daarna de sfeervolle stem van Elsa. Prachtige luister muziek (donker en melancholisch), daar zijn we voor gekomen, maar dan valt plotseling de stroom uit. Bij het Dijkmagazijn komt de elektriciteit via zonnepanelen, maar geluid in combinatie met het koffiezetapparaat bleek net even teveel. Gelukkig het mankement wordt verholpen en de rest van het concert verloopt vlekkeloos. Later lees ik een zeer enthousiaste recensie over Elsa’s debuutalbum ‘Once In My life’ op de site van ‘De Krenten in de Pop’. ‘Nederland heeft er dankzij dit geweldige debuut weer een zeer getalenteerd singer-songwriter bij, maar ook buiten de eigen landsgrenzen steekt dit razend knappe debuut ver boven het maaiveld uit’. (Erwin Zijleman}
Na de openingsact vertelt Marlies het publiek de wijze hoe het wandelend festival werkt. Op zes verschillende plekken treden de muzikanten een half uur op. Om te zorgen dat we niet met z’n allen naar dezelfde optredens gaan, worden we verdeelt in groepjes.
Een pittige wandeling voor ons: de zorgboerderij De Dijkgatshoeve, voor country zanger Zach Steiner. De Dijkgatshoeve is bekend terrein voor mij. Een aantal jaren werkte ik er als vrijwilliger in de moestuin, ‘Even de tuin keuren’, stiekem sluip ik uit de schuur en zie hoe mooi moestuin er nu uitziet.
‘Hek achterin weiland Dijkgatshoeve’, hier spelen een jongen en meisje van de Rock ’n Roll fabriek/Artquake. Acht mensen zitten op een bankje, een aantal staan. Mijn inklapbare stoeltje komt goed van pas om te genieten van dit optreden.
‘Open plek in het bos’, de muziek van Wera Misset bracht ons naar deze idyllische plek in het Dijkgatbos. Het schema met tijden klopt niet met onze klok, helaas het grootste gedeelte van haar optreden missen we. Op een rijdende vleugel begeleidde een man de zang van Wera. Het kwam ons wat rommelig over. Wera speelt nog een paar toegiften en legt het publiek uit wat de nummers voor haar betekenen (de toestand in de wereld raakt haar). Ik heb door dat haar optreden bijzonder is en film deze nummers (zie onderaan dit bericht).
Wat een prachtige plek in het bos, veel te mooi om weg te gaan. We praten nog wat na met Wera en maken daarna kennis met Janne Timmer die het volgende optreden gaat doen. Ook Janne zingt en speelt op de mobiele vleugel. ‘Haar geluid is gebouwd op invloeden van blues, soul, americana en singer-songwriter’.
Genoeg geluisterd, even de benen strekken. Als we door het bos lopen missen we ‘Bosplek bij Parkeerplaats’, maar komen weer terug bij het Dijkmagazijn huis. Hier de keuze: Jacon D Edward bij Monument Gat in de Dijk?. Het wordt: het terras van het Dijkmagazijn. Eerst Mara Mandeau, in de pauze smikkelen we een Vegga pizza. Daarna het rustige slotoptreden van Sam Vano. Wat een geweldig festival. Hopelijk kan het financieel uit en komt er volgende jaar een derde editie met hetzelfde mooie weer…..
De video’s van optredens van Wera Misset:
Ook niet te missen: Janne Timmer met ‘Have a little faith in me’ (origineel van John Hiatt)