Cultuur tussen de pionierende boompjes

Hoe zullen de 6000 boompjes erbij staan die we vorig jaar in het voedselbos Catharina hebben geplant? Cultuur Binnen de Dijken geeft er dit weekend de voorstelling ‘Pioniers waren we, Pioniers zijn we’. Een mooie kans cultuursnuiven en rondje door het voedselbos struinen met Wim en Trudy van mijn bomenclub MeerBomenNu.

Toen we de bomen er zaterdag 1 november erin zetten regende het pijpenstelen. Dat is nu wel anders met deze pufhete zomer. Wim wijst me op de automatische beregening installatie, maar ziet ook dat er nogal wat boompjes er zielig bij stonden. We spreken de voedselboys (Luuk Kerckhaert en Jonas Brenninkmeijer). Om te voorkomen dat er alleen maar gras tussen de aanplant groeit hebben ze voor een kruiden- en faunarijke akkers gezorgd. De mannen waren natuurlijk erg in hun nopjes dat in hun voedselbos een theater voorstelling werd gehouden.

Van Cultuur Binnen de Dijken heb ik eerder voorstellingen gezien. Tien jaar terug bedacht Irene van Oers het concept: ‘Locatie theater te maken door creatieve mensen samen te brengen’. Voor mij voelt het als wat ik vroeger bij de Karavaan zag. Alleen de artiesten en toeschouwers zijn wat ouder geworden. ‘Pioniers waren we, Pioniers zijn we! Is een voorstelling over pionierschap. Over vooruitstrevendheid tegen behoudenheid, over onbezonnenheid tegen bedachtzaamheid, over angst tegen moed.

De zes voorstellingen die zaterdag en zondag zijn waren allemaal uitverkocht. Voor de zondag is er gelukkig nog plek, maar een kaartje krijg ik niet. Op de lijst van aanmeldingen wordt mijn naam afgevinkt. Lekker simpel! Er is net een voorstelling afgelopen en ik hoor de enthousiaste reacties. Dat klinkt goed!

Dan met zo’n vijftig mensen het land in. Een gids geeft uitleg en in het koolveld staat een koor te zingen. Dat begint leuk. Voordat we bij het strobalen podium zijn, krijgen we onderweg nog meer theater.

Een luidruchtige grappige man: ‘Stille, noemde m’n moeder me’.

Daarna: Dansende vrouwen, blauwe lucht en kleurrijke bloemen. ‘Mijn camera gaat weer aan het werk’. De hoofdacts zijn als we op de strobalen zitten. Herkenbare liedjes ‘Mens durf te leven, Iedereen is van de Wereld en Zing Vecht Huil etc.’.  Lachen & Genieten!!!

Opvallend vind ik de lange mouwen die de meeste spelers dragen. Na afloop vraag ik er naar. Lachend zegt de man: ‘Pioniers moeten de handen uit de mouwen steken, daarom hebben we van die handige extra lange mouwen….’.

Het ritje op de roeifiets naar het voedselbos in Middenmeer (The Middle of Nowhere). Heen windje in de rug, maar terug een zware dobber. Wim en ik teuten nog even na als we aan de Oudelanderweg staan en de magere aanplant van het voedselbos bekijken.  ‘Daar ligt camping Het Bos Roept, daar rij ik heen’. Ik wijs naar een bos waar ik heen fiets, dat de troosteloze Agriport uit het zicht houdt. Daarna komt het dorp Middenmeer. ‘Het Bos Roept’ laat ik voorbij gaan en kies de kortste route. Nog twintig kilometer roetsen door de polders Wieringermeer, Wieringerwaard en Anna Paulowna. Wat een mooie zondagmiddag, hieronder een aantal filmpjes!