Zullen we meedoen met de ‘Vroeg op stap wandeling’ van Dokev? Het was dit keer Brigit die mij verleidde voor een sportieve prestatie. Drie verschillende afstanden met koffie/thee en soep in de kantine. Gaan we doen Brigit, regel jij de inschrijving bij Bianca?
Omdat we beiden geen fanatieke wandelaars zijn, kozen we zondag voor de kortste aftand van een uurtje lopen. Organiserende atletiekclub Dokev had flink wat tamtam voor dit evenement gemaakt. Dat zal vast wel druk worden, want wandelen is populair. Met stevige pas vertrokken we zondag er heen. Die extra 20 minuten lopen vanuit huis pakken wij bikkels er extra bij. Net over de brug naar de jachthaven komen we een groepje van zes wandelaars tegen. Horen die ook bij de wandelclub? Daarachter zien we Bianca, de leider van de wandelgroep, zwaaien naar ons. Ze is een bekende voor ons, ook eentje met een groot Dokev hart.
Zo’n 25 jaar was ik lid van de club, ook onze dochters waren aangestoken door het atletiek virus, terwijl Brigit het clubblad en de kantine deed. En daar zien we Bianca weer, die ook al tig jaren actief is bij Dokev. ‘Draaien jullie maar om, dan lopen we naar de snackbar, hier pikken er nog een paar aan’. We zijn de laatste en kleinste groep die voor de kortste afstand gaat. Even voorstellen wie is wie en daarna mogen we los. ‘Haal jij het voorste groepje in Cor en zeg bij het tunneltje dat ze teruglopen’. Nog maar net begonnen en ik word al aan het werk gezet door Bianca. Na een kwartiertje zijn we al bij de kantine voor de pauze, de anderen 2 groepen zijn nog onderweg.
Bianca heeft in de gaten dat ik nog genoeg energie heb. ‘Als je naar het Boermanswegbosje loop, kan je de anderen tegemoet lopen’. Ik krijg aansluiting van Mieke, een ervaren wandelaar. ‘Gisteren voelde ik me niet zo goed, maar het gaat beter, dus ik loop met je mee’. Gezellig zo samen, we praten wat en in de verte zie ik een paar grote groepen. Vanuit Oudesluis komt de groep die een half uur voor ons is vertrokken. Tjonge, wat een meute vrouwen, ik word er bijna verlegen van. Op de kruising Lagedijk-Boermansweg komt toevallig ook de langste afstand groep, bijna allemaal vrouwen, aangelopen.
Onder degene die de langste afstand liep is een bekende: Peter van Grieken. M’n rivaal van de tijd dat ik nog aan hardloopwedstrijden deed. Als één van de laatste kom ik in de kantine aan. Eerst een bakkie koffie dan straks de soep en even teuten met de weinig mannen die er zijn. Dan zie ik Bianca het laatst van de pan soep uitdelen. Het is zo’n herrie dat ze niet hoort dat ik nog een ronde op achterloop, maar gelukkig bij de bar scoor ik nog een heerlijk kommetje.
Wanneer de laatste wandelaars de kantine verlaten kan Brigit het niet laten nog even de bezem er door te halen. Met allen teruglopen naar het startpunt laten we voorbij gaan. We gaan tevreden naar huis. Samen wandelen bij de ‘Walk en Talkgroep van Dokev’, dat moeten we vaker doen.