Categorieën
Familie Sport Triathlon

Sportvirus door genen bepaalt?

Na vijfentwintig jaar intensief aan triathlon te hebben gedaan, leek er bij mij een eind aan deze sportverdwazing te zijn gekomen. Maar daar kwam verandering in: mijn drie dochters en hun vriendjes wilden deze sport ontdekken. Juli 2019 de achtste triathlon van Schagen, daar wilden ze aan meedoen. Dus het Zwaag trio-triathlonteam werd geboren. Met als kers op de taart: het kwartje triathlon van Anna Paulowna met Cor als zwemmer!

Juli 2019: team De Zwaagjes is geboren. Van links af: Frea, Astrid en schoonzoon Niels.

De achtste triathlon van Schagen, was de eerste aftrap van het Zwaag-team met als opstelling: zwemmer Niels, fietser Frea en loper Astrid. Als supporters ook een drietal: Marijke, Brigit en Cor.

Augustus 2019: team de Zwaagjes is er klaar voor. Zwemmer Cor mocht meedoen als roeifietser.

Twee maanden later de échte wedstrijd: het kwartje Anna Paulowna met als zwemmer Cor. Frea en Astrid zouden fiets- en looponderdeel doen. Helaas het zwemwater werd afgekeurd en de wedstrijd werd een run-bike-run. Omdat het hardlopen voor mij is afgedaan, zou ik gaan fietsen. Beide lopen konden Frea en Astrid doen. Het werd een fantastische belevenis! Ter uitzondering mocht ik de veertig kilometer op mijn roeifiets doen. Wat was ik blij dat dit van het bestuur mocht. Mijn triathlon liefde was herboren en het jaar erop gaf ik me op als bestuurslid van de stichting Kwartje Triathlon Anna Paulowna.

Het fietsonderdeel mocht ik op de roeifiets doen, wat was ik blij!!!

In de nadagen van mijn triathlon carrière beleefde ik in 2006 een opleving.

2006: Dochter Marijke doet het looponderdeel bij de trio triathlon.

Mijn dochter Marijke deed voor het eerst (en laatst) mee in een trio team. De afsluitende tien kilometer nam zij voor haar rekening. Voor mij verliep die wedstrijd niet al te best. Door een lekke band verloor ik veel tijd, waardoor Marijke eerder over de finish zou komen.

2006: een lekke band zorgde (ondanks de prima vorm) dat ik veel tijd verloor.

Twee jaar later liep ik een knieblessure op. Het lopen ging niet meer, maar met zwemmen en fietsen bleef ik fanatiek doorgaan. Natuurlijk niet op de racefiets maar op de roeifiets. Als goeie zwemmer werd ik daarna nog regelmatig gevraagd om met een trio team mee te doen.

De Zwaagje zijn niet de enige familie die besmet is door het sport-virus. Uit mijn archief een overzicht:

In 2005 kwam een opvallend team over de finish. In blauwe shirts met gele letters: ‘Drie generaties’. Het is een bekende Polderse familie Spigt-Bood die ook persoonlijk ken. De kleinzoon Robert-Jan Bood was een verdienstelijk jong talent op de onze triathlonclub. Zijn moeder Anita Spigt ken ik van de Lagere school Breezand en haar vader Bob had met zijn zoon Bob jr. een schoorsteenvegersbedrijf. Janet, de jongere zus van Anita was ook fanatiek triatlete en deed ook jarenlang mee.

Natascha Binnewijzend: ‘Ik heb geen talent voor snelheid, ben meer een diesel en trainingsdier’. Ik ken deze vrouw al behoorlijk lang. Bij de atletiekvereniging was ze met haar gezin een bezige bij. Nooit te beroerd om vrijwilligerswerk te doen. Ooit bestond Dokev 25 jaar en zat ik met haar in de feestcommissie. Nou, feestjes organiseren dat kan je wel aan haar overlaten. Later ging ze ook zwemmen bij onze triathlonclub Oude Veer. Ook hier hielp ze snel mee met club uitstapjes en werd zelf trainer aan de badrand.  Hele, halve en lange triathlons en lange loopevenementen (trails en De 60 van Texel) hadden haar voorkeur. In 2019 volbracht ze de Frysman hele triathlon. In 2023 deed ze met haar vriend en dochter in een trio team mee (team Happy Generations).

In 2025 vormde Bob Ellermeijer met zijn zoon en dochter een trioteam.

‘Dit was een droom die uitkwam en mij super trots maakt’. In 2026 herhaalde hij dit met z’n schoolcollega’s, maar het meest deed de 58-jarige docent de triathlon in z’n eentje. Als 18-jarige deed Bob voor het eerst het Kwartje (22e in 2:21). Zijn beste prestatie was in 1990 toen hij elfde werd in een tijd van 2:04. ‘Met een gewone racefiets met zelfgemaakt ossekopstuur’. Door diensttijd, blessure en thuissituatie stond het sporten jarenlang op een laag pitje. Zijn beste onderdeel zwemmen bleef hij altijd trouw.  ‘Zo’n 5 jaar terug werd ik door de triathlon afdeling van Oude Veer aangestoken, ging meezwemmen en in 2022 heb ik 3 keer achter elkaar weer solo meegedaan. In 2024 (34 jaar later na z’n laatste deelname) eindigde hij in 2:09. ‘Daar was ik wel trots op’.

De broers Leen, Harry en Jan Duijzer, échte geboren en getogen Breezanders. Alle drie liefhebbers van fietsen, waarvan Jan de beste loper was. Tijdens de Kneeslopen in de jaren negentig liep ik vaak gelijk op met Jan en finishte we ruim onder de dertig minuten met de Kneesloop. Zijn vrouw Jenneke was ook zo sportief en begon in 1995 met triathlon. Aangespoord door haar begon Jan er in 2008 aan. Door zijn langzame zwemmen werd het voor  hem altijd een inhaalrace ‘wanneer gaat hij z’n lief inhalen?’. Aan de Kwart(jes) van 2006 en 2007 hebben ze hele leuke herinneringen: al hun vijf kinderen deden mee in trio’s en een deel van de broers van Jenneke. Ook in 2023 werd voor de familie Duijzer-Satter een bijzonder jaar: hun jongste zoon ging als debutant individueel, twee schoondochters en dochter deden mee in een trio.

Zaterdagavond fietstijdrit in Wieringerwaard. Ooit vast prik voor mij om de conditie op peil te houten. Met natuurlijk de gezellige nazit bij de familie Hoekstra achter in de tuin. Met Ron en zijn ex-vrouw Marianna zwom ik ook altijd in het Oude Veer en ook hier genoten we achteraf van het koffie drinken aan de picknick bank. Brigit de zus van Ron van hetzelfde gezellige kaliber. Soms deed ze mee met de tijdritjes en kwam ik broer en zuster later tegen bij de triathlonvereniging Oude Veer met altijd die brede Hoekstra glimlach! Ron weet dat ik ook kano liefhebber en in z’n schuur hangen er een paar prachtige zeekano’s. Gaat het er ooit van komen dat ik met Ron en of Brigit een toertochtje ga maken?

De broers Kees en Aad Portegijs. Vanaf het allereerste begin bij Dokev atletiek betrokken en nog altijd zeer actief bij het Kwartje triathlon. De oudste Kees al tientallen jaren als loper in verschillende sterke trio teams (o.a. het Turbo Team Temme). Aad loopt nog altijd recreatief en is jaar en dag de sportmasseur van het evenement. De sportgenen heeft Kees doorgegeven aan zijn zoon Jan Arie die de triathlon individueel doet.

‘Fietsen is ons sterke punt’ dat vindt zowel broer Marc als zus Amber Boks als het over triathlon gaat. Marc is het hier langst actief in. Nadat Amber stopte met wielerwedstrijden wilde ze deze sport ook wel eens proberen. Amber kon nog geen borstcrawl, ze deed Start2Tri-cursus bij de triathlonvereniging Oude Veer en daarmee was het hek van de dam!.

Doordat de vrouwen een kwartier voorsprong krijgen op de mannen is Marc z’n grootste streven: Amber inhalen voor de finish.

De broers Kees, Sjaak en Coen Zuurbier en zeer bekende sportfamilie in de Polder. De oudste Coen was bij de deelnemers van de eerste editie in 1983. Hardlopen deden alle broers jaááárenlang bij Dokev atletiek. Jesper, de zoon van Coen is de laatste jaren stevig in de ban van de triathlon en volbracht dit jaar nog de hele van Almere.

Wie kent ze niet de broers Nico en Lejan Vlaming? Soms in hun familieteam (All in the family/Old Stars). Tijdrit beul Nico zag ik vaak op de zaterdagavond fietstijdritten van Wieringerwaard, die hij bijna altijd won. Lejan was de zwemmer van de familie. Jarenlang bestuurslid en onderhoudsman van het zwembad Den Krieck. Lejan kom ik ook al jaren tegen als we beide een lang stuk zwemmen in het Oude Veer. Gezellige kerels die Vlaminkjes!

Ook twee broers die ik van Dokev atletiek ken: Peter en Sjaak van Grieken. In de negentiger jaren deden ze allebei een hardloopcursus. Vond ik best bijzonder want ze konden prima hardlopen. Hierna werden ze lid en deden aan honderden wedstrijden mee met altijd een pittige onderlinge competitie. Peter was van 2006 tot 2014 de voorzitter van het Kwartje Triathlon Anna Paulowna.

Totdat hun vader Nils de Goede plots naar het ziekenhuis raakte voor zijn hart de zoon Jim de Goed helemaal niet met sport bezig. Z’n jongere broer Sam deed al langer aan Triathlon. Hun vader deed zelf ook een paar keer het Kwartje en heeft er mede voor gezorgd dat beide broers aan triathlon doen. Jim vindt hardlopen altijd overleven voor Sam is het simpel gas geven en helemaal tot het gaatje gaan… Prima instelling!

Twee broers die verderop in mijn straat wonen doen mee met ons Kwartje triathlon. Leuk voor een interview in het programmaboekje. Hun vader is Ruud Hiemstra en vraag hun contactgegevens. Dan hoor ik dat Ruud in de beginjaren ook een aantal keren heeft meegedaan. ‘Zou jij dan ook een vragenformuliertje willen invullen Ruud?’. En weer een leuk verhaal had ik geregeld! Over Ruud z’n eerste keer:  ‘Het in 1983op die dag erg koud, watertemperatuur was amper 15 graden waardoor een aantal zwemmers onderkoelt waren…’. Zijn drie zonen zijn ook gek op sport van fitness , masterrun tot aan hardlopen, wielrennen en handbal.

Joost en Bart Osinga twee broers met een bekende vader: dokter Johan Osinga. Beide broers deden dit jaar het Kwartje en kregen een plekje in het programmaboekje. Bart Osinga ging van jongs af aan altijd met zijn broer Joost mee tennissen en voetballen. Op school was hij fanatiek met alle sportevenementen, van tafeltennis tot de veldloop. Inspiratie voor triathlon kregen de broers door de familie Duijzer. Oudere broer Joost deed in 2025 voor het eerst mee en is sindsdien ook helemaal verslaafd.

De vier broers Tielens zijn bekenden mannen in het triathlon wereldje. Van Andre, Nico en Frans heb ik veel foto’s. Alleen helaas van Jan alleen herinneringen dat ik met hem hardloopwedstrijden deed. Jongste broer Andre schreef een leuke terugblik over zijn deelname in ’83 en ’84: ‘Je kreeg na het zwemmen gewoon een kommetje soep aangeboden om op te warmen, wat ook wel nodig was want die eerste keer (in september) was het behoorlijk fris en zeker het water was erg koud. Een rubberen zwempak had nog niemand, dus de borst vol gesmeerd met vaseline en zwemmen maar…’. Nico was de tijdritbeul van de familie en oudste broer Frans de man met de lange adem. Maar ook van schaatsen hield hij enorm. Zo gauw er natuurijs lag, was Frans één van de eersten die het ijs op sterkte ging testen. Mooi is het cursief dat boven zijn rouwadvertentie (2021) te lezen is: ‘Leven is als ijs, je kunt het niet bewaren. Troost is dat er was, uren, maanden, jaren’. Bovenaan de collage staat de Jos de zoon van Frans die het stokje van zijn vader heeft overgenomen.

Peter van Zwieten was er al vroeg bij want in 1985 deed hij voor het eerst mee met het Kwartje en daarna nog vele keren. Meestal als individuele sporter maar ook een aantal keren in een trio als zwemmer. Sinds 2023 heeft zijn zoon Arno het stokje overgenomen en is op de lange afstand een stuk fanatieker dan zijn vader (Arno volbracht de hele van Almere in 2025 en 2026). Op zwem, fiets en loop foto’s is Peter te zien, Arno staat op de collage foto.

Riet en Peter Tas, Moeder en zoon uit ’t Zand. De familie Tas, bekende sporters uit de Noordkop. Moeder Riet deed talloze hardloopwedstrijden en won bij de honderdste Kneesloop de vrouwen de titel ‘Zij die van de 100 wedstrijden het meest mee gedaan hebben’. Haar zoon Peter wat ook zo’n fanatieke loper en kwam in z’n nadagen nog bij Dokev atletiek trainen.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *