Mijn gouden kinderjaren met Peter Kapitein

Mijn gouden kinderjaren met Peter Kapitein

Van ‘t weekend kwam m’n oudste fotoboek tevoorschijn.  Het beslaat m’n jeugd tot het eind van de lagere school. Een belangrijk deel van mooie momenten wordt ingevuld door m’n beste vriend destijds: Peter Kapitein. Peter ontmoette ik vrijdagavond opnieuw, toen hij een lezing gaf over zijn bewogen leven nadat hij kanker kreeg. Hij was op uitnodiging van triathlonvereniging de Venne  en Peter vertelde hoe z’n leven veranderde toen hij in 2005 lymfklierkanker kreeg.  Veel wist ik al, want ik had zijn boek ‘Ik heb kanker’ gelezen, maar het maakt natuurlijk veel meer indruk om het rechtstreeks uit zijn mond te horen. Peter heeft inmiddels twee boeken op z’n naam staan en is een behoorlijk actief en bekend persoon...

Waar zijn die natuurijs-schaatsers nou?

Waar zijn die natuurijs-schaatsers nou?

Die winter van 2017 heeft weken vorst gegeven, maar net niet genoeg om te kunnen schaatsen. Dat is wat ik dacht. Maar voor de échte schaatsers, die de plekken weten, kon het mooi wél dus! Op de laatste dag (vrijdag) belde gelukkig m’n neef Gerard Nielen of ik met hem mee ging op schaatsavontuur. Nou, daar hoef ik niet lang over na te denken, want de kans dat je kan natuurijs schaatsen, is niet groot. Gerard had vorige week al een aantal keren bij Sneek gereden. Na een dooi aanval kon het deze week weer. Donderdags had hij met Theo van Graven een fabelachtige mooie rit gereden op het Paterswoldsemeer. Zij troffen daar toevallig ook mijn andere schaatsmakkers uit de Polder: Jan Prins en Kees Tol. Veel mensen denken dat het ijs nog te dun is en dus wordt er...

Als ik later oud word, ben ik langer jong

Als ik later oud word, ben ik langer jong

Mijn schoonvader vierde dit weekend uitbundig zijn 90ste verjaardag. Gelijktijdig las ik in mijn Ligfiets lijfblad dat een 90-jarige een raceligfiets koopt. Beide oude knakkers zijn nog tot heel wat in staat! Negentig jaar oud worden, dat duurt bij mij nog ruim dertig jaar.  Maar dat heeft ook een groot voordeel.  Als je het als volgt bekijkt: hoe later ik oud word, hoe langer ik jong blijf! De 90-jarige raceligfietser Tjalling Halbertsma woont vlak in de buurt: Bergen. Hij fietst regelmatig met z’n fietsmaten in de duinen. Die maatjes rijden elektrisch, Tjalling krijgt moeite om ze bij te houden en koopt daarom een M5 carbon hoge racer. Mooi hè? Dan die schoonvader van mij: Henk van Tilburg een echte Amsterdammer, dus praatjes voor tien. Gaat helemaal met...

Moederdag weekend om in te lijsten!

Moederdag weekend om in te lijsten!

Twee weken terug nog berekoud, maar van ‘t weekend genoten van het schitterende weer. Zeldzaam als je begin mei op het strand kan liggen. Of zonder te bibberen in het Oude Veer kan zwemmen…. Het meest lollig moment beleefde ik maandag op de fiets met Brigit. Er stond een pittige wind tegen, ik op de ligfiets, zij op de elektrische die we van mam hebben. Normaal moet ik regelmatig op Brigit wachten, ze rijdt op de bukfiets wat minder snel dan ik. Niet met die elektrische dus!  Met het optrekken sloeg ze al een gaatje en tegenwind was ze écht niet meer te volgen. Kilometers later stopte ze om op me te wachten. Toen ik haar voorbij reed, ging de duim naar beneden: ‘accu leeg’. Tja, weer een les Brigit, zorg dat-ie is opgeladen, wil je die...

Help m’n ligfietsclub verzuipt!

Help m’n ligfietsclub verzuipt!

Welke club heeft niet last van tekort aan hulp? Bij mijn ligfietsclub schijnt de nood erg hoog te zijn. Al wat ze te doen (en dat is behoorlijk veel!) wordt gedragen door te weinig vrijwilligers. Dat roepen ze al jaren, maar is nu écht een gigantische probleem.    Ik ben zo’n dertig lid van de ligfietsclub die NVHPV heet. Dat staat voor Nederlandse Vereniging voor Human Powered Vehicles. Ze organiseren o.a. toertochten, wedstrijden en het jaarlijks Cycle Vision (beurs met wedstrijden). Maar het belangrijkste wat ze doen is zes keer per jaar een prachtig full-colour verenigingsblad uitgeven. Boordevol mooie testen en ligfietsverhalen die ook nog eens een prima promotie zijn om nieuwe ligfietsers warm te maken. De laatste editie van mijn geliefde clublad...

Vijfde verhuizing Marijke

Vijfde verhuizing Marijke

Dochter Marijke (25) is van ‘t weekend voor de vijfde keer verhuisd. Dit keer van Utrecht terug naar Haarlem. Ze kent de klappen van de zweep, logistiek ging het gesmeerd. Ik mocht er weer bij zijn, wat me een mooie avontuurlijke dag bezorgde. Ze had me ingepland in de middagploeg (eerste lading uitruimen en tweede lading naar Anna Paulowna brengen), dus kon ik ‘s morgens nog even met ‘mezelf spelen’.  Dat is makkelijk in te vullen als je naar Haarlem gaat, want het Teyler museum ligt op loopafstand. Hier was de tijdelijke collectie ‘winterlandschappen’ te zien, maar ook de vaste collectie blijft me mateloos boeien. Daarna haar nieuwe kamer gezien (mooi maar klein). Een selectie van haar spullen staan hier en wat ze niet kwijt...