Als er ijs ligt, dan moet je er zijn!

Als er ijs ligt, dan moet je er zijn!

Wat is dat toch, die kriebels als het gaat vriezen? Het is eind februari en de hele week vorst voorspeld. Een dikke kans dat er op natuurijs geschaatst kan worden. Niet twijfelen Cor, maar grijp die kans! Maar dan moet je wel wat afstand afleggen en de Afsluitdijk over. Gelukkig zit ik ruim in m’n tijd en die afspraken die ik voor de rest van de week heb, zeg ik af. Maandag bel ik een paar adressen bij ‘Vrienden van de fiets’. Het ondiepe meertje Nannewijd in Friesland ligt vaak snel dicht. Ik bel een slaapadres bij Oudehaske: ‘Het meer ligt nog helemaal open, ik ben er net nog langs gefietst’. Dan maar verder zoeken, bijvoorbeeld het gebied van Giethoorn. Ik bel met Marijke van B&B boerderij de Witte Hoeve in de Weerribben....

Trots op designer dochter Frea

Trots op designer dochter Frea

Na grafische vormgever heeft Frea haar studie bij de Design Academy in Eindhoven succesvol afgerond. Dinsdag was haar diploma uitreiking en dus gingen wij dorpers naar de grote stad. Door mijn gebrekkige Engels ontging me van de ceremonie veel. Om toch in het Engels mijn uitstapje samen te vatten : ‘Green biologic meets design’. We kunnen trots zijn op onze knappe dochter! Op haar site staat een portfolio grafische en design werk en stelt ze zich voor als: ‘Ik ben Frea Zwaag en studeer momenteel aan de Design Academy in Eindhoven. Mijn afstudeer richting is activity en is gefocust op product design. Functionaliteit en gebruiksvriendelijk zijn kernwoorden die mijn werk omschrijven. Met vormgeving wil ik het leven een stukje makkelijker, mooier en...

Zestig wordt je maar één keer….

Zestig wordt je maar één keer….

Rennie, die bijzondere zus van me: Ze was nog maar net 59, toen ze zei: ‘M’n zestigste gaan we groots vieren hè broer? Wrijvend in haar handen en een dikke lach: ‘Dan nodigen we veel mensen uit, huren een boot en gaan lekker varen’. Woensdag de 15e haalde ze deze mijlpaal. We hebben het groots gevierd. Die boot vonden we wat frisjes, wél hebben we veel mensen uitgenodigd, lekker taart gegeten en het leven gevierd. Rennie zit gelukkig weer beter in haar vel. Met het overlijden van onze moeder (1-5-2016) heeft ze het moeilijk gehad. ‘Juut en Juul’ trokken veel met elkaar op. De gewoontes van Mam zitten er nog goed in, maar Ren is ook met haar tijd meegegaan.  Bijvoorbeeld altijd mobiel bereikbaar! Van de zomer kreeg ze nog een...

Mijn gouden kinderjaren met Peter Kapitein

Mijn gouden kinderjaren met Peter Kapitein

Van ‘t weekend kwam m’n oudste fotoboek tevoorschijn.  Het beslaat m’n jeugd tot het eind van de lagere school. Een belangrijk deel van mooie momenten wordt ingevuld door m’n beste vriend destijds: Peter Kapitein. Peter ontmoette ik vrijdagavond opnieuw, toen hij een lezing gaf over zijn bewogen leven nadat hij kanker kreeg. Hij was op uitnodiging van triathlonvereniging de Venne  en Peter vertelde hoe z’n leven veranderde toen hij in 2005 lymfklierkanker kreeg.  Veel wist ik al, want ik had zijn boek ‘Ik heb kanker’ gelezen, maar het maakt natuurlijk veel meer indruk om het rechtstreeks uit zijn mond te horen. Peter heeft inmiddels twee boeken op z’n naam staan en is een behoorlijk actief en bekend persoon...

Waar zijn die natuurijs-schaatsers nou?

Waar zijn die natuurijs-schaatsers nou?

Die winter van 2017 heeft weken vorst gegeven, maar net niet genoeg om te kunnen schaatsen. Dat is wat ik dacht. Maar voor de échte schaatsers, die de plekken weten, kon het mooi wél dus! Op de laatste dag (vrijdag) belde gelukkig m’n neef Gerard Nielen of ik met hem mee ging op schaatsavontuur. Nou, daar hoef ik niet lang over na te denken, want de kans dat je kan natuurijs schaatsen, is niet groot. Gerard had vorige week al een aantal keren bij Sneek gereden. Na een dooi aanval kon het deze week weer. Donderdags had hij met Theo van Graven een fabelachtige mooie rit gereden op het Paterswoldsemeer. Zij troffen daar toevallig ook mijn andere schaatsmakkers uit de Polder: Jan Prins en Kees Tol. Veel mensen denken dat het ijs nog te dun is en dus wordt er...

Als ik later oud word, ben ik langer jong

Als ik later oud word, ben ik langer jong

Mijn schoonvader vierde dit weekend uitbundig zijn 90ste verjaardag. Gelijktijdig las ik in mijn Ligfiets lijfblad dat een 90-jarige een raceligfiets koopt. Beide oude knakkers zijn nog tot heel wat in staat! Negentig jaar oud worden, dat duurt bij mij nog ruim dertig jaar.  Maar dat heeft ook een groot voordeel.  Als je het als volgt bekijkt: hoe later ik oud word, hoe langer ik jong blijf! De 90-jarige raceligfietser Tjalling Halbertsma woont vlak in de buurt: Bergen. Hij fietst regelmatig met z’n fietsmaten in de duinen. Die maatjes rijden elektrisch, Tjalling krijgt moeite om ze bij te houden en koopt daarom een M5 carbon hoge racer. Mooi hè? Dan die schoonvader van mij: Henk van Tilburg een echte Amsterdammer, dus praatjes voor tien. Gaat helemaal met...