Andere tijden sport: 50 jaar zwemmen in het (K)Oude Veer

Andere tijden sport: 50 jaar zwemmen in het (K)Oude Veer

Wie duikt er nou voor z’n plezier in dat vieze Oude Veer water? Als jochie van 8 jaar leerde ik zwemmen in het buitenzwembad van het Oude Veer. Inmiddels een halve eeuw later heb ik er heel wat kilometertjes gezwommen. Even spitten in m’n fotoalbum en graven in m’n geheugen: Oorzaak van deze ‘andere tijden sport’ editie, kwam door Jaap Hofman. Zondagavond zwommen we weer de vier kilometer van strandje Boermansweg naar jachthaven en terug. Altijd rusten we even op vaste plekken ‘het verkeersbord’, ‘de witte paal’ en het keerpunt ‘de haven’. Bij de haven zei Jaap: “40 jaar geleden kwam ik hier werken, samen met Joop Menke als badmeester. Het was maar een paar maanden, want hierna gingen we naar...

Het is voorbij, voordat ‘t weet, dus leef!

Het is voorbij, voordat ‘t weet, dus leef!

Met de narigheid ‘dood’ heb ik gelukkig weinig van doen. De meeste vrienden en familie krijgen geen ongelukken en blijven gezond. Uitzondering was 5 mei toen er twee sportvrienden op één dag eruit piepten: Anton Groenewoud aan een hartstilstand en Sander Menkveld verongelukte. Beide mannen ken ik meer dan 25 jaar vanuit de triathlonsport. Hoewel ik minder fanatiek ben dan vroeger, ben ik het zwemmen trouw gebleven. Regelmatig sprak ik Anton en Sander in het zwembad. Twee heel bijzondere mannen. Hier mijn herinneringen: Anton reed jaren op dezelfde racefiets ‘een blauw/witte Koga Myata’, die bij mij ongebruikt in de schuur hangt. Vaak vroeg hij ‘Cor, heb je ‘m nog?’ En dan volgde een lange uiteenzetting welke fietsen hij...

Als er ijs ligt, dan moet je er zijn!

Als er ijs ligt, dan moet je er zijn!

Wat is dat toch, die kriebels als het gaat vriezen? Het is eind februari en de hele week vorst voorspeld. Een dikke kans dat er op natuurijs geschaatst kan worden. Niet twijfelen Cor, maar grijp die kans! Maar dan moet je wel wat afstand afleggen en de Afsluitdijk over. Gelukkig zit ik ruim in m’n tijd en die afspraken die ik voor de rest van de week heb, zeg ik af. Maandag bel ik een paar adressen bij ‘Vrienden van de fiets’. Het ondiepe meertje Nannewijd in Friesland ligt vaak snel dicht. Ik bel een slaapadres bij Oudehaske: ‘Het meer ligt nog helemaal open, ik ben er net nog langs gefietst’. Dan maar verder zoeken, bijvoorbeeld het gebied van Giethoorn. Ik bel met Marijke van B&B boerderij de Witte Hoeve in de Weerribben....

Trots op designer dochter Frea

Trots op designer dochter Frea

Na grafische vormgever heeft Frea haar studie bij de Design Academy in Eindhoven succesvol afgerond. Dinsdag was haar diploma uitreiking en dus gingen wij dorpers naar de grote stad. Door mijn gebrekkige Engels ontging me van de ceremonie veel. Om toch in het Engels mijn uitstapje samen te vatten : ‘Green biologic meets design’. We kunnen trots zijn op onze knappe dochter! Op haar site staat een portfolio grafische en design werk en stelt ze zich voor als: ‘Ik ben Frea Zwaag en studeer momenteel aan de Design Academy in Eindhoven. Mijn afstudeer richting is activity en is gefocust op product design. Functionaliteit en gebruiksvriendelijk zijn kernwoorden die mijn werk omschrijven. Met vormgeving wil ik het leven een stukje makkelijker, mooier en...

Zestig wordt je maar één keer….

Zestig wordt je maar één keer….

Rennie, die bijzondere zus van me: Ze was nog maar net 59, toen ze zei: ‘M’n zestigste gaan we groots vieren hè broer? Wrijvend in haar handen en een dikke lach: ‘Dan nodigen we veel mensen uit, huren een boot en gaan lekker varen’. Woensdag de 15e haalde ze deze mijlpaal. We hebben het groots gevierd. Die boot vonden we wat frisjes, wél hebben we veel mensen uitgenodigd, lekker taart gegeten en het leven gevierd. Rennie zit gelukkig weer beter in haar vel. Met het overlijden van onze moeder (1-5-2016) heeft ze het moeilijk gehad. ‘Juut en Juul’ trokken veel met elkaar op. De gewoontes van Mam zitten er nog goed in, maar Ren is ook met haar tijd meegegaan.  Bijvoorbeeld altijd mobiel bereikbaar! Van de zomer kreeg ze nog een...

Mijn gouden kinderjaren met Peter Kapitein

Mijn gouden kinderjaren met Peter Kapitein

Van ‘t weekend kwam m’n oudste fotoboek tevoorschijn.  Het beslaat m’n jeugd tot het eind van de lagere school. Een belangrijk deel van mooie momenten wordt ingevuld door m’n beste vriend destijds: Peter Kapitein. Peter ontmoette ik vrijdagavond opnieuw, toen hij een lezing gaf over zijn bewogen leven nadat hij kanker kreeg. Hij was op uitnodiging van triathlonvereniging de Venne  en Peter vertelde hoe z’n leven veranderde toen hij in 2005 lymfklierkanker kreeg.  Veel wist ik al, want ik had zijn boek ‘Ik heb kanker’ gelezen, maar het maakt natuurlijk veel meer indruk om het rechtstreeks uit zijn mond te horen. Peter heeft inmiddels twee boeken op z’n naam staan en is een behoorlijk actief en bekend persoon...