Ik lijk wel boerenkool, de vorst moet erover!

Ik lijk wel boerenkool, de vorst moet erover!

Een winter die lijkt op een natte herfst. Zo waren de maanden december en januari.  In februari kwam het toch nog even goed: lekker vriesweer! Op slag is het chagrijn weg en geniet ik weer van het buitenleven. Zo schijnt boerenkool ook het lekkerst te zijn nadat het heeft gevroren… Maandag reed ik op de roets naar Tuitjenhorn. De koudegolf had Ingmar geïnspireerd om met z’n tipi drie dagen te gaan winterkamperen in Otterlo. Warme slaapzak, houtkachel en droog hout nam-ie mee en woensdag kwam z’n Marieke voor een nachtje. Of ik ook zin had? Tja, die nachten zijn wel erg brrrrr, bovendien zit m’n week vol met andere (leuke) verplichtingen. Helaas dus niet naar de Veluwe, maar op z’n Facebook  volg ik hem. Toch was mijn week er eentje...

Toen God verdween uit Varik

Toen God verdween uit Varik

Hoe dankzij de methode ‘Henry Mentink’  een slapend dorp tot leven komt. Dit weekend sliep ik in het Veerhuis in Varik en ben wakker gemaakt dankzij een aantal zeer inspirerende workshops. Vanaf nu weet ik ‘Wie de Veerman betaalt’…. ‘Ik heb een nieuwtje’ zei gastheer Henry Mentink en voorzitter van de organiserende Ecodorpen Netwerk. ‘Mijn achternaam is voortaan Veerman’. Een naam die helemaal past bij de sympathieke zestiger, die in zijn jonge jaren een Wereldwinkel runde in Grootebroek en later met succes MyWheels opzette. Per toeval kwam hij in contact met Pieter Kooistra (kunstenaar en auteur over het basisinkomen) die in Veerhuis woonde. Na het overlijden van Kooistra, ontwikkelde Henry een uniek...

De mooiste cadeautjes & rijmen zijn voor Cor!

De mooiste cadeautjes & rijmen zijn voor Cor!

Wat is toeval? Surprisedag bij de Michaëlshof met het bekende recept: iedereen maakt een pakje met rijm en het lot bepaalt wie je krijgt. Toen was ik uitgelaten blij, want ik trok het juweeltje van Michaël, maar dit jaar ging ik op herhaling: opnieuw de hoofdprijs! Zie ook mijn blogbericht 2016:  https://coroppad.nl/de-week-van-de-michaelshof/ In de mail kregen we de uitnodiging van Michaël: ‘Vrijdag 1 december is onze  jaarlijkse Vier het leven feestje in de sfeer van Sinterklaas. We ontlopen hiermee al jaren alle discussies over hoe je het beste Sinterklaas kan vieren, want dat doen we geheel op eigen wijze door een surprise te maken van natuurlijk (of waardeloos) materiaal met een gedicht erbij dat slaat op de intentie en de essentie waarmee we hier met...

Mooi mens Yoka van Avalon

Mooi mens Yoka van Avalon

Paradijsvogels, meestal ontmoet ik ze op m’n reizen. Maar als je goed kijkt vind je ze ook in het gewone leven, dicht bij huis. Sinds oktober woont Yoka in een Ger (Mongoolse ten) bij de Michaëlshof. Langzamerhand leer ik Yoka beter kennen. Woensdag op de tuindag werden we ‘Feestboek-vrienden’ en nieuwsgierig als ik ben dook in haar ‘sociale media’… De computer ging dit weekend aan, even kijken op Facebook… Zo! die is behoorlijk actief!  Maar sinds Yoka bij de Michaëlshof woont, is ze ook gestart met de besloten groep ‘Levendig leven op de grens van land en water!’. Ondersteund met prachtige foto’s schrijft ze’: Wij laten jullie meeleven via deze groep met kip en knol, drum en olie, zilte lucht en...

Kennismaking met de Soefi’s bij de Michaëlshof

Kennismaking met de Soefi’s bij de Michaëlshof

Terugkerend van vier weken op reis, is het toch weer wennen aan de dagelijkse sleur van het gewone leven. Die fietstocht begon met een werkweek met de luitjes van de Michaëlshof. Een kort belletje ‘ik ben er weer, hoe is het met jullie…. etc’, was aanzet voor een prachtige kennismaking met de Soefi’s. Vorige week maandag had ik Michaël aan de lijn. Hij had die dag net de ‘Ecodorp jongeren educatiedag’ op de Michaëlshof gehad. De dag erop zou de ‘Soefi zomerweek’ beginnen. Mijn aanbod om te helpen, kwam hem heel goed uit. Enkele vrijwilligers hadden afgezegd en de tent moest nog opgezet worden. Dinsdag hielp ik met de opbouw en diezelfde dag druppelden de Soefi deelnemers binnen. Hiervan zijn een aantal vaste gasten...

Retourtje naar de geul op het wad

Retourtje naar de geul op het wad

Ooit heb ik wadgelopen naar Schiermonnikoog. Dus wist hoe mooi dat was. Maar dat je ook bij ons in de ‘achtertuin’ kon wadlopen, daar kwam ik op m’n ouwe dag wat laat achter. Vanaf Wieringen werd het een heen-en-weertje naar de vaargeul. Na de zweethut ceremonie met de Ecodorpers, kreeg ik dit lekkere toetje van die legendarische vrijdag 9 juni: lopen op het Wieringse wad! Niet met hoge gympies, maar op blote voeten sopten we met z’n vijftienen door de bagger. Vanaf het terrein van de Michaëlshof loopt een slingerend voetpad naar de Waddenzee. Hier deponeren we onze schoenen, waarna gids Michaël ons de weg wijst. Hij zet er de gang, sommige kunnen hem amper bijhouden. Door de stevige bries is het wad niet watervrij, waardoor we tot de...