In wonderen blijf ik geloven

In wonderen blijf ik geloven

Achter elkaar ‘tweehonderd kilometer zwemmen’. Het zou een wonder zijn, maar het lukte Maarten van der Weijden net niet. Hij stapte uit het water na 163 kilometer zwemmen. Geloven alleen dwazen in wonderen? Het zwemavontuur van Maarten heeft het hele weekend in m’n hoofd gespookt. Zondagavond ploegde ik een uurtje door het Oude Veer om vier kilometer te zwemmen. Maarten zwom op dat moment bij Franeker het stuk ‘de hel van het Noorden’. Maandagochtend was ik ervan overtuigd dat hij uit de race was. Gelukkig, de nacht was hij goed doorgekomen, maar maandagmiddag moest hij na 163 kilometer zwemmen helaas opgeven…..  Maar bestaan wonderen dan wel? Maarten haalde ieder geval 2,5 miljoen euro op voor het kankeronderzoek en dit geeft...

Tuintempel Michaëlshof: jongensdroom vordert gestaag

Tuintempel Michaëlshof: jongensdroom vordert gestaag

Vier jongens bezig houden met tropische temperaturen. Moeilijk? Niet als je de Michaëlshof kent. Kamperen, een leemhut bouwen, eten bij het kampvuur en afkoelen in het IJsselmeer. Dat wil toch elke Hollandse jongen? Het avontuur is een vervolg van de klus die in mei startte, zie mijn verslag ‘Over platte tenten en lemen hutten’.  Sep, de kleinzoon van Michaël Schouwenaar (eigenaar van de Michaëlshof) had een droom om een tuinhuis te maken op de manier zoals dat vroeger ging. Dus zoveel mogelijk gebruik maken van de natuur. Bijvoorbeeld géén cement, maar leem dat bij de Michaëlshof wordt opgegraven. Verder ligt er altijd genoeg gratis bouwmateriaal: zoals boomstammen, bakstenen en afgedankte raamkozijnen. Het geraamte van de ‘tuintempel’...

Moeder Aarde heeft vreemde (maar mooie) kostgangers

Moeder Aarde heeft vreemde (maar mooie) kostgangers

Rare snuiters, ik kom ze regelmatig tegen. Wil je ze spotten? Een plek waar ze regelmatig gezien worden is De Michaëlshof. Deze week zet ik er eentje in het zonnetje: Malchior Kappelhof, hij was eventjes de ‘vreemde’ kostganger bij ons. Malchior woont met zijn Mharoeska net over de grens bij Coevorden en was jaren terug als eens op bezoek bij de Michaëlshof. Nu had de 62-jarige levensgenieter wat meer tijd en bleef twee nachtjes logeren op het natuur paradijsje op Wieringen. Met de woensdag-tuindag ontmoette ik hem. Hij stelt zich met een ontwapende lach voor. Hij had deze plek in een droom gezien. Vertelde het verhaal aan zijn zus Margreet die in Barsingerhorn woont en het herkende als de Michaëlshof. Ik zie dat Malchior z’n intrek heeft...

Over platte tenten en lemen hutten

Over platte tenten en lemen hutten

Verdriet en plezier gaan bij de Michaëlshof hand in hand. Vorige week was het er een turbulent weekje op dit paradijselijke plekje. In vier dagen verrees er een houten tempeltje, dat gaf veel bouwplezier. Even terug waren er de tranen, toen m’n  Albatros de Waard tent plat ging.  Brigit had nog zo gezegd ‘die kont moet in de wind’. Maar een mooi uitzicht op zee is me ook wat waard, dus stond de kont naar het zuiden. Zondagavond regende het pijpenstelen, dat kan die noeste De Waard hebben, maar die noordenwind vond ze kennelijk minder prettig. Gevolg een tent die aan flarden was gewaaid. Achteraf viel de schade gelukkig mee. De Albatros staat nu op een luwere stek, klaar voor gebruik met ook nu weer een prachtig uitzicht op de Waddenzee. Deze...

Ik lijk wel boerenkool, de vorst moet erover!

Ik lijk wel boerenkool, de vorst moet erover!

Een winter die lijkt op een natte herfst. Zo waren de maanden december en januari.  In februari kwam het toch nog even goed: lekker vriesweer! Op slag is het chagrijn weg en geniet ik weer van het buitenleven. Zo schijnt boerenkool ook het lekkerst te zijn nadat het heeft gevroren… Maandag reed ik op de roets naar Tuitjenhorn. De koudegolf had Ingmar geïnspireerd om met z’n tipi drie dagen te gaan winterkamperen in Otterlo. Warme slaapzak, houtkachel en droog hout nam-ie mee en woensdag kwam z’n Marieke voor een nachtje. Of ik ook zin had? Tja, die nachten zijn wel erg brrrrr, bovendien zit m’n week vol met andere (leuke) verplichtingen. Helaas dus niet naar de Veluwe, maar op z’n Facebook  volg ik hem. Toch was mijn week er eentje...

Toen God verdween uit Varik

Toen God verdween uit Varik

Hoe dankzij de methode ‘Henry Mentink’  een slapend dorp tot leven komt. Dit weekend sliep ik in het Veerhuis in Varik en ben wakker gemaakt dankzij een aantal zeer inspirerende workshops. Vanaf nu weet ik ‘Wie de Veerman betaalt’…. ‘Ik heb een nieuwtje’ zei gastheer Henry Mentink en voorzitter van de organiserende Ecodorpen Netwerk. ‘Mijn achternaam is voortaan Veerman’. Een naam die helemaal past bij de sympathieke zestiger, die in zijn jonge jaren een Wereldwinkel runde in Grootebroek en later met succes MyWheels opzette. Per toeval kwam hij in contact met Pieter Kooistra (kunstenaar en auteur over het basisinkomen) die in Veerhuis woonde. Na het overlijden van Kooistra, ontwikkelde Henry een uniek...