De Michaëlshof, paradijs met utopische droomplannen

De Michaëlshof, paradijs met utopische droomplannen

In het buurtgemeenschap Vatrop op Wieringen heeft Stichting ‘De Michaëlshof’ van 1974 tot 2019 bestaan. In 1954 stond op deze plek een vismeelfabriek. Vanaf 2020 is plek overgenomen door ‘Rijk aan het Wad’, die het gedachtegoed in een andere vorm voortzet. De vismeelfabriek kreeg in de jaren zestig veel klachten over de stank van buurtbewoners, waardoor deze in 1971 sloot. Het pand stond jaren leeg, waarna het in 1974 gekocht werd. Bij wind uit zee, hadden omwonenden veel last van de stank die werd veroorzaakt door de stoom die vrijkwam bij het verwerken van visafval. Onder leiding van Michaël Schouwenaar (1944-2018) werd een werkgroep opgericht die met een woon- /werkgemeenschap aan de slag ging.  Geïnspireerd door de toenmalige...

Thank God it’s Monday

Thank God it’s Monday

Er zijn tijden dat ik blij was, dat de werkweek erop zat. Eindelijk vrijdag, genieten van het weekend. De tijden zijn veranderd. Niet dat het weekend beroerd is, maar de maandag is bij mij heilig verklaard: dan is het tuindag bij ‘Rijk aan het Wad’ op Wieringen. Vier jaar was ik op die plek actief, toen het nog ‘Michaëlshof’ heette. Helaas de drijvende kracht Michaël Schouwenaar overleed in december 2018 en zijn landgoed bij Vatrop werd verkocht. Inmiddels ben ik met vijf anderen sinds januari bij de nieuwe eigenaren aan de slag. Dat was in het begin best spannend: het wordt natuurlijk nooit meer zoals vroeger. Het huisje van Michaël is prachtig opgeknapt en van de zomer zijn Marja en Teun er gaan wonen. Marja is mede-eigenaar, beginnend...

Vrijwilligerswerk buiten, dat houdt me op de been

Vrijwilligerswerk buiten, dat houdt me op de been

Toen ik vijf jaar geleden m’n betaalde werkzame leven afsloot, ben ik niet achter de geraniums blijven zitten. ‘Pensioen, niet doen’, las ik als waarschuwing. Eeuwig op vakantie zijn, lijkt veel leuker dan het is, dus stortte ik me op het vrijwilligerswerk. In maart kwam er bijna een eind aan door de corona lockdown. Plotseling werd ik aan de ketting gelegd. Sinds juli mag ik gelukkig weer erop uit en in de natuur m’n gang gaan. Na het wroeten in de aarde mag Brigit m’n prutkloffie in de was gooien. Minstens de helft van de week doe ik vrijwilligerswerk: lekker buiten in de natuur bezig zijn. Binnen zitten gaat mij slecht af. M’n ijzeren conditie kan ik goed gebruiken met het simpele landarbeiderswerk. Het houdt me gezond en...

Vandaag beginnen: niets verspillen en gezond blijven

Vandaag beginnen: niets verspillen en gezond blijven

“We zouden wat meer een scharrelmens moeten worden. Zoeken naar een mens en milieuvriendelijk bestaan. De voorkeur geven aan kleinschaligheid. Kwaliteit stellen boven kwantiteit”. Tsjonge Cor, wordt het niet eens tijd om vandaag te beginnen….? Dat van die scharrelmens staat in het boek van Sietz Leeflang: ‘Vandaag beginnen’, uitgegeven in 1979! Sietz leeft helaas niet meer, maar was zijn tijd ver vooruit. Zijn visie probeer ik dagelijks in de praktijk te brengen. Deze winter worden er vooral heesters in het voedselbos Kreilerwoud geplant. Daarom breng ik vrijdag een bezoek bij Jelle Fekkes, de man van voedselbos Kreilerwoud in Barsingerhorn. We zijn aan het rondje om elkaar voor te stellen: ‘Ik ben Cor, professioneel...

Is het boek ‘Michaëlshof’ uit?

Is het boek ‘Michaëlshof’ uit?

Lekker rotzooien in de natuur, vijf jaar lang deed ik dat bij ‘De Michaëlshof’ op Wieringen. Helaas overleed grondlegger Michaël en het paradijsje is verkocht. Zaterdag was de laatste opruimdag met de tuinploeg en familieleden. Voor de derde keer werd een container gevuld en bij het kampvuur was het laatste gezellig samenzijn…. Edwin, Mirjam, René, David en Hans bij de container. Het zou best kunnen dat ik (en de tuinploeg) volgende jaar met de nieuwe eigenaars (o.a. Teun en Marja) een klik krijgen en door mogen gaan met biologisch tuinieren. Heel veel mooie herinneringen en een handjevol goeie spullen zijn op de laatste dag veilig gesteld. Hoewel ik moeite heb met ontspullen, viel er toch bitter weinig te bewaren. In onze tuin staat nog een...

In de knoop, uit de knoop bij de Michaëlshof

In de knoop, uit de knoop bij de Michaëlshof

 Graag wil ik de touwtjes in handen houden. Soms kan zo’n touw ook lelijk in de knoop zitten’. Typisch de Michaëlshof: een prachtige plek, maar net als de natuur soms erg weerbarstig. Op 4-5 mei stond het in het teken van ‘Opruimen Vatrop’. Sinds het terrein te koop staat is er flink gewerkt om wat ruim veertig jaar bewaard is, weg te gooien. Zaterdag was de romneyloods (Nissehut) aan de beurt, die nog boordevol ouwe meuk stond. ‘Mooi hout, moet dat echt weg? Of dit bankje is eigenlijk nog prima te gebruiken’. Die dilemma’s gingen snel overboord, want ons kampvuur moest gevoed worden en de tien kuub container was snel met andere niet brandbaar spul gevuld. ‘En die mooie kist dan, die moet toch wél bewaard...